LUCIANI TIMON.

22 )

Potissimum opes universas in mare projicies, ut-Pote non necessarias bono viro, quique Philoso-phia: possit opes perspicere. Ne tamen in profun-dum , o bone, sed ferme ad inguina usque in-Sressus , paulo ultra fluctuosum littus, me unospectante. Sed fi hoc nolis, tu eas alio potioremodo confestim ex aedibus ejicito, ac ne obolumfluidem tibi reliquum facias, largiens quibufcun-flue opus est, huic quidem quinque drachmas,alii minam, alii talentum. Porro siquis erit Phi-losophus , aequum est , ut duplam , triplamveportionem ferat. Mihi autem , quanquam meaipsius gratia non postulo, sed ut amicis, fiqui in-digent, impertiam, saterit, si peram hanc, neduos quidem integros modios ffigineticos capien-tem, plenam prabueris. Eum enim , qui philo-sophatur , convenit paucis esse contentum , ni-hilque ultra peram cogitare. Tini. Equidem istaquae dicis, probo, Thrasycles. Ergo, si vide-tur , priusquam peram expleam , tibi caput pu-

i ;norum ictibus opplebo, infuperque auctariumigone admetiar. Tbrus. O populi Imperium , &leges! a nefario homine in libera civitate pulsa,mur. Tim. Quid stomacharis, o bone Thrasy.cies ? num te defraudavi ? Atqui mensura choe-nices quatuor adjiciam. Sed quid hoc est? Com-plures simul ad ve niunt, Blepsias ille, & Laches,H Gniphbn , in summa , eorum agmen qui va-pulabunt. Quin igitur ego in rupem hanc con.icendo , ac ligonem quidem jam dudum fatiga,tum, puhsper interquiescere sino? At ipse, con-gestis plurimis saxis, procul in ipsos·grandino?Bkp. Ne jace, Timon ,. abimus enim. Tim. Atvos nes fme sanguine,nes fuie vulneribus abibitis.