Cap. r. ChjU. Commentarius.

A. in. Sc. i. vers. 46. Icieo olim soliti homines molles, quos nelonga quidem setas ad frugem honam rcvocarat, canitiem occultare,non secus ac mulieres. Testimonia de utritqae pastim sunt obviain Graecorum epigrammatis, Martiale, aliitque poetis: sed Sc phar-maco usos constat viros molles & effeminatos, ad celandam capitisnivemj ejus fuci compositionem docet elegans poeta Serenus Samnmonicus, & meminere Tertullianus, Josephus, alii. Clemens Alex.■gpJ.eug.TO. oto\i<Sy vocat-lib. in. Eedag. cap.3, Aristophanes Condo-nantibus > Sc. Ey» i' ’ 'Iti ,lr Ly>M7> Lee. V. I. ,

stv « J5

'e 4*«■ fTvytc, m Komr.py.Tm /a(K<uh mf.

Tamen non ad medicinam coquendam comparata es, qua Lyficrates ni-gratur.

Adulatores quoque moris habuisse suo regi canos vellere, testaturidem poeta Equitibus, Act. 11. Sc. iv. vers. 73, ubi sic loquituradulator,

£y» M Ttt c omxUe yl ff* vsof omiov.

Ego canos tibi eligens capillos, Juvenem te faciam.

Kai xiyrnc ojJtS ti.] Puta in declamationibus, aut recitationibus,quibus olim docti homines impense delectabantur. In iis igitur, aut si-milibus ovyy,na\m , adulator, ei quem observat, audientiam facit, ac reli-quis ad laudandum recitatorem, quamvis ineptum, & praeit exemplo, &celeusmasin hortatur. Variis autem modis solebant veteres in istiuimodicoetibus (Graeci imMfae & vocant, Cicero quoque acroases)

approbationis signum dare: maxime vero his tribus j silentio attento,gestu corporis aliquo (vel manibus plaudentes, vel assurgentes, cxul-tantesque, vel certo quodam modo vultum componentes) Lc fecundaacclamatione. Plinius Secundus lib. quinto Epist. 3. de recitationi-bus loquens : Multa enim a multis admonetur: & fi non admonetur,quid quisque fintiat, perspicit ex vultu, oculis, nutu, manuum motu,murmure, silentio: qua fatis apertis notis judicium ab humanitate dis-cernunt. Idem libro sexto, No» labra diduxerunt, non moveruntmanum , non denique assurrexerunt saltem lassitudine sedendi. Cibamusin epistola ad magnum Basilium, S-na rjesUu itu Ithv »v hiy&t wen:dfytcw -tUu «sncVviui- ’j:h’ -a vropprt: ruoy äc «yov /ud raffi dtiytswoiuifsint*De silentio attento locus est egregius apud Platonem, tertio de Le-gibus, pesti me vulgo, ut alia sexcenta, acceptus, quem vcluti intranscursi, proferam atque interpretabor; Ibi igitur cum hospitisAtheniensis termonem exciperet Clinias Cretensis, vcllctquc illi signi-ficare sibi 8c sodali suo Mcgillo vehementer probari qux modo dixis-set, llC ait : Aoy,» ffyj ‘ftivtw oi, e isoe, t7TWveiv qiyw Jiofi-

stt£( v; ■rpp'öyuu.: yt: 75 ic \iypfxirns uxy' c*> oie 0 7^

(>.is~ w t D sse >jj us, ici Ksn&v*iit. Hoc est, Verbis quidem

te, hospes, laudare, grave & odiosum fit: at nos re ipsa te vehemen-ter laudabimus. Ad singula enim tua verba summo jhtdio animosmentesque nofiras admovebimus: quo maxime pacio homo liber lau-detne, an non A declarare filet. Plinius fecundo epistolarum, Imaginor

B 4 <P<‘