j8- IvGa^aua ad Theophr. Caf . 6.

Ad Caput VI.sledi '&Mmzs.

H ti doriniiiflt ihxuMVH tü%pmt ipym X) Xejun.J Definitio ista annutatparuin plena eit: nam cum dilcrimen latum iit inter ttwu%wii*r,de qua infra est integrum caput, & amnia*, nihil video in hac defi-nitione, quod non conveniat etiam -r« <b*i%uuiia. Quid enim pudoraliud est quam vitiose naturae retinaculum, &, ut aurigarum verbo u-tar, sufflamen? Erit igitur pudor, *x limfun oi*xfmspV** xxi Aoja**•impudentia vero, \Smu»i eorundem. Fortaile pro vmwiyi icnbeo-dum t-ch-Ls-ai. ut vir doctus conjiciebat, cujus nomen ignoro> ut dicatur«tomi* este ultima linea live tactorum, stvedictorum turpium; alit«tamen quantum est librorum veterum. Est autem lötmia, ut rempaulo pluribus explicemus, & quod ille ait TOir X« miptnefr

est inquam cräonc pravus quidam animi habitus, quo qui prseditutest, omnis ab eo famae pudor abest; omnique honestatis ac bona:ex-istimationis cura penitus depolita ad quodvis facinus ac dedecus sus-cipiendum pronus est, propensulque. Proprium hoc homini «Vorn-, »/.Uvo*est, primum ut non huic aut illi vitio iit deditus, ied omnibus : de-inde ut non instinctu tantum naturae improbe aut nequiter agat: sedquia turpitudine ipi* delectatur, & vitia sua, malaque (quod malo-rum ultimum est) amat. Quod enim ait Seneca quarto De benefi-ciis, capite decimo septimo, neminem adeo cc naturali lege aefchijfe,& hominem exuisse, ut animi caussa malus fit: dictum hoc, inquam,ist homine ämN^'a claudere videtur: nam hic, etiamgraiia,malusest. Ideo dicebat auctor orationum contra Aristogitonem, dmmta estemorbum immedicabilem- Notum quid.sit in. re militari. Pro-prie sic vocatur non desperatio, sed is animi habitus qui ex- despera-tione induitur. Quamobrem inter ‘amyumt & 'amnia* discrimenstatuit Dio Chrysoitomus non uno loco orationum suarum. Inde esthoc vitiorum extremum appellatum : vel dicta est ‘temnit, quia pe-nitus ü «k ut placet quibusdam e veteribus; ‘Tmfioyti quod

loco generis positum est ia Theophrasti descriptione, non est genus,ftd ifiir u dmmaifdmv. Semper enim dmmoe comitatur audacia:ideo auctores rih/isir & aminta* lolent conjungere. Ut apud Plutar-chum in Agesilao, & in Catone Uticensi, Jotephum libro 11, contraApfionem, & in editio Juliani, quo Athanasium Alexandria pellit; 8 capud Demosthenem in ea tr^ßi M txjiprany, ■mhuAtgys x, ämnymtu'i'®’.In Actis synodi Ephesintt extat epistola, cuius initium est, oith «.

mniat « irXrixiAiKy.u&Tj aine yti 'eri mna W $is iiinar ijf/uar.

Sed non est praetermittendus locus insignis ejus auctoris, qui oratio-nes contra Aristogitonem (quae falso, ut alibi disputamus, inter Dc-mosthenicas circumferuntur) scripsit, ubi graphice admodum quidamnn sit, Lt quis homo ‘i-immtfdrSr, orator describit. Sic ille,