Cap.6. Char. Commentarius.

07J 'I' fyCtt'XS XSJJV 'h r '*‘ * \CytXpiOt xS eudiüt XpifUU,

ttlSd ci/TOVOi* My&TXf, fJ&MSit d ^AOi öitt L77VVÜ1*, H TBTS TWKtTtlX' tt

fSji £iit isndS id t-jfii-n i-juu'r. J'itir j> xj yttKrmy sän, t» awX« tf' if'

«H*TCV. ‘O y»f 'dmunn/ut®' dir*s »vwt trye?ra/, H 'ritu -« 'raytryt

cwth£** y c« 5 -re *»&&+* x j msyXiytt, w agjt ow9f. Nonne

•videtis ejus ingenium QyaBiones, non ratione, non ulla verecundia,seduna desperatione gubernari > imo omnes ejus aBiones non esse aliud quamdesperationem . §«<e c«»z ei maximo ipfi malo fit, in quo est ; tum acerba(s gravis est omnibus, sy reipub, intolerabilis. Omnis enim homo profli-gatus & semttipsum projicit, &, qua consilio retineri potest, incolumita-temi sed admirabiliter prater rationem, fi forte evaserit, conservatur.Apud comicos praeclara cxtant hominum hujusmodi, hoc est, singu-lari quadam improbitate & audacia prxditorum, qui patrimoniis luisnaufragi, ut rem facere possint, per fas nefasque audacter ruunt,exempla. Talis apud Aristophanem in Nebulis Strepsiades, in Equi-tibus fartor ille impurus Agoracritus: tales etiam in Plauti & Teren-tii comoediis lenones omnes. Porro dminix Latinis est audacia, vdaudacia perdita, ut in illo Satyrici poetae,

Ingenium velox, audacia perdita, sermo Promptus.

Budseus vecordiam Latine dici poste putabat: mihi olim vila ea voxGrases vim non latis explere. Nam -?>-«,» omnis, vecordia est: quippehomo dn; caret corde, id est, sapientia: unde sunt excors & vacorsiat dminix aliud longe est. Neque profecto dixit Cicero in Pisonemcap. tf. p vecors & amem: ita dixeris Graece latis proprie, S dm,,n-»uin k} d.nxn. Quoniam tamen apud optimos scriptores de insigniimprobitate haec vox usurpatur, esto dtrinix, si lubet, vecordia ; ho-mo «Wmit,u«v©', vecors: quem quidem desperate malum postis La-tine dicere. Ciceroni est homo perditus, vel perditus & profligatus iaut etiam desperatus: ut cum desperatorum hominum flagitiosos gregesdixit in Catilinaria ii. cap. 5 . Sc alibi saepe. Nam etsi proprie voxdesperatus aliud sonat, tamen de eodem usurpatur. T. Livius in vi-gesima tertia historia haec verba posuit: improbus homo; sed non adextrymum perditus. Graece dixeris; mm&t pSy, i /jmvu invampit©“,oigy i [mtu tayd:’] Rectissime prima nota hominis perditi profli*gatique haec ponitur: hic siquidem e numero eorum est, qui, utdixit olim Pacuvius, jusjurandum aliud nihil este censent quam man-tile, quo noxa: quotidianae extergeantur. Talis apud Graecum comi-cum Strepsiades, quem ita alloquitur sous creditor in Nebulis ActiIV. Sc. .v. vers. 19 .

n*. K-u TttS T ' dTnydrcu /MI fit Suit,

*Ir MKitlmm yp o», Xif. fit ontxe 3n/t.

II*. Tot Alx, fiv ‘HpftUu. <r lloo-jJli. 2Tf. Ni Ai* -

Ki« srgfr'&TabtiUu y, ouj/icx ffiaiCo\sr.

V A. Eliamne hec audebis negare per Deos,

Si te jusfero ! st. per quos Deos I

T A. Per Jovem, per Mercurium, per Neptunum, ST. Sic, pUJovem:

Et ni jurem, deponam etiam triobolum .

Talis