'ap. 6.
cetarii,i placet
iter Ci-:omne*ilitas.ut[M ho-le pau-ianum,tis pro-:re essepropri-irThc-s suntis. Bis- ,rbiutn,
7» o /nui’
gionis,
catori-
larum,
aucu-
i riis 8cn fuit,libro!. Lib.mllbs.irastusalta-
,areri-ut velitrcmliberi-materlutar-
a cri-ic ex-cuju*voccurto,eneml fisispra>itius»
Ti
Cap.ff, CHAK. CoKiMENtAlUus. 6;
Tö An-fxa-ai^o, jrxtit» xe? v,i "E- " ^ «E ohthtt.J Dictum venu-statis Atticx: iic apud Ciceronem ii. contra Rullum, cap. 37. habi-tare in carcere. Et in Bruto c ap. 89. habitare in Roflris. Dinarchus,*) }dp Swy Ut« «fotvrcW •r»O t ^ Ö, trS Air/jtbmiii^ trXeix x&-
>n i) t|a> Ax-rir&P- Morte digna alta sunt patrata, & in carcere plustemporis quam extra eundem consumfit. Loquitur de Aristogitone jquem proptCrea auctor earum orationum contra illum, qust Demo-stheni vulgo tribuuntur, Tttaoj.-^oydm in carcere appellat, & altertopponit recens carcerem ingrdlb, &, ut ipie loquitur, urt« 15
Demosthenes in ea contra Timocratem Androtioni objicit,quod pater ejus mitxic ortrraims/Jiii w m? Atrualreju JUrsi-U, AppioClaudio apud Livium lib. 111. cap. pj. objicitur pro magno crimine,quod carcerem appellaslet domiciliumplebis Romana. Plautus in Bfiu-doh fragmento citato a Servio ad l. JEn. vers. 143. Nisi carcerenialiquando effregeritis, vestram domum. Postremo ipsum etiam ho*minem improbum carcerem vocarunt. Lucillius,
c- —aircer vix carcere dignus.
Kai Tyro f' dy Tt) Lego, yj Jt©- J’ ay.
T®v «Seii?u[*iyxv t»c HxxecJ Hoc est, eoruffl qui coetus 8c con-Dirsus faciunt: quod capital fuit Athenis: vide infra ad capus
MsjaXK ta Alta voce loqui,supra signum erat rusticitatis; a*
"hi, superbi & elati animi: sed addit hic Theophrastus, «j mpipla^vU.qux vocis appellatio, vel ex eo manavit, quod multi nimia vocisintentione ramices fregerunt: vel declaratur ea dictione vastus orishiatus; sicut Aristoteli in secundo Bistoriarufn, cap. 1. fk tertio Departibus cap. 1. ora canum, leonum, ac rcliquorufn äx-
c Untur'esse dvippst-ai. Aristophanes in Equitibus Act. III. Sc. 1.v erf. 2a. Cleonem vocat & mox ei vocem tribuit
propter asperitatem 8c inatqualitatem: ubi ad vocemita Scholiastes; te?-'xß t ifiyla; t%jyh- Kap^aöiAisti % oax.^(ByyiXxt d ) änttxzosivrac tü'c atft'yTctf lpus:rc, xtaui, yjjav, rmpAcXie AtiAe,p ‘X&ay yivgr, -k tmpxtipdya ein. Et ita etiarfl vocem ■aAfiieaysua hin"iterpretari, licet; vel est translatio a sensu tactus ad senium auditus;ham qua: sunt abscissa & abrupta, cadefn aspera sunt. Apud Cice-ronem non procul a fine 111. Dc Oratore iriter vocis differentias sunt,fraEiurn 8t fciffum: fere autem fratta voh apud Catinos auctores ducitur de voce effoeininata, aut ejus,
,liquido qui pla'mate gutturMobile colluerit,
ht est apud Pers. Sat . 1. -vers. 1 j . Orrici ouDgjt». ut videtur, Sc ca»°pv>»a>»-usciffam vocem nominant. Sed'de omnibus vocis dislerentiis acute,omnia, summus philbibphus in libello n toi äxaßv.
, !1 «ia» ? sntrhyvzsc ] Proprium hoc, ut initio diximus, homini"^nvcHuivu- qui affuiuis convitiis ita depudere didicit, ut 1 reteturj^tam infamia. Habuit hoc quoque impurus ille srpe jam a nobis0r >imemoratus Aristogiton: quem quidem ait orator ea fuisse oris
E duri-