Cap . t 6 . Char. Commentarius. 1 iaj

lunt: est autem, locum tx aliquo foeta recitare oblectationis gratia &Id veteres factitabant alias quidem assa voce, quod estifjr alias vero ad tibiam, vel aliud musicum organum; quodGneci dicunt. & cantabant interdum quidem omnes confertim: inter-dum vero singuli per vices: quod eleganter vocat Clemens Alex. Padag.lib.i i . cap.4-P- 1 6f.at /Up{ rSssOaUetii sdi irgyitims •fdSUt. Per cantici vi-ces propinationem circumagere. Exempla proferre non magi; accesse est,quam meridie lucernam accendere. Tantum dicam peccari &pc abinterpretibus in ista voce, ut cum apud Platonem in x.£>« republica,Ug.Kf's-i f »jiv a tnmiteiv ii n» hJlpftsic, vertunt, Contenta voce ejulari.perperam: Plato enim de iis poetis loquitur, qui lamentationes prae-longas & multorum versuum heroibus tribuunt in suis poematis;qualis illa apud Sophoclem vere fisis in Trachiniis. quales itemmultae in tragoediis, Euripidis prsscrtim, qui poeta reus jampridemhaeret apud criticorum tribunal, tti ii /c?.K©tc imytit pient iyntu Sixfin-ts tmis m/jpt.pTn- propterea etiam, ut videtur, vxt r Qeyadlit per lu-dibrium mittit appellarunt. Male etiam iidem interpretes in fepti-ir.o De legibus, w« c\*t fime, hoc est, integros poetas um locos, trans-tulerunt, jcita quadam dicta.

ah*ö; Si X ) tmc flfolt UM J Graeci ejusmodi homines

proprio nomine iy^istlwe dixerunt. Hesychius, «Viiwt®;, i aaaviat

‘i)

Ad Caput XVI.I" Ut* SiunSktptoyUs-

A Mja.« » SlisiJki/s. ovi* e! rat Ai\t* orgpt W Jici/ustm.] Alti sic de-finiunt, a«»tJ 'utpuvi* id 3iSy ly Jhiuirxt. Sed Theo-

phrastus voce Jeu/jjiiw & deos & daemones complexus est, & quic-quid divinitatis esse particeps male fana putavit antiquitas.accipe metum alium ab eo qui pios decet. Scite enim Varro apudAugustinum dicebat, Deum a religioso vererid superstitioso timeri.Seneca dilutius Epistola xlvii. Deo satis est quod colitur, & amatur :Hon potest amor cum timore misceri. Melius idem alibi : Religio deoscoliti superstitio violat. Vid. epistolam cxx 111. Latius veteres, ut anno-tant Grammatici, metum, pro religione, vel superstitione usurparunt.Vide Nonium. Maximus Tyrius sermone lv. p.42. pietatem d super-stitione sic distinguit: «<’ Si ict d/ dy&pmTnis srg)t ätsr obuii-l*., i fis tundit° Siisisaiu.uv, nix.*!- ßtx. i.e. Si aliquid hominibus cum Deecommune est, homo pius amicus Dei est, superstitiosus, adulator Dei.

'tSinvjTiy rds xupoc xj 'rS^issrSsstS- dnm h o00.] Duplicem lavati-onem sive purificationem tangit: altera ad manus pertinet, altera adtotum corpus. Illa proprie haec deiptiumt appellatur : fie-

batqued«»»! id est, ramo felicis oliv t, utait Virgilius JEn.vi.v. 13O.

Utriufque