zi 6 Jac. Duporti in Theophr. Cap . i ,

Ultima murmur erat ■

sonus quidam confusus 8c indistinctus, qualis hodieque apud nos ob-tinet. Et hoc proprie est admurmurare ■, aut & Kk-

k£?tov, applaudere, manuum complosione approbare. At vero plau-sus & acclamationes quse fiebant apud Ethnicos in theatris, & de-clamationibus Rhetorum, & Sophistarum schqlis, erant etiam arti-culata;, gc plerunque per hasc aut hujusmodi adverbia expressa;;Latine, Bene, prtclare, pulchre, helle, festive, reile: Graece, <n-

p«r> io, toyi, ihbpiu, Dii»;, t/kt/Miibs, vrofGiwdvTOC, Z«v-

tts^üt, &c. Ex Graecis hisce applaudendi adverbiis, duo in Latiummigrarunt, & i*j«, sophos & euge ; & hoc proprie est 'dfamusd-«Sj- Sed articulata haec acclamatio a scholis, & templis, & theatrisjam dudum exulat; explosaque est haec plaudendi ratio.

Sed & alia fortasse est acclamatioauditorum.alia adulatorum; quan-quam immodica laudatio non procul abest ab adulatione. Egregie

Fi Ut. i. 'de otjidit. 'O 'fkix-esvm, d>xd i’jt jd p.yyc y.j

t u f&' *j KtK&eyee, boc est, qui inter audiendum, fine ullo discrimineaut judicio, cuivis voci aut syllaba aßurgit, <& acclamat, «esov tiidxffi,ü \oyet 'usbi-u fl), videtur aut irrisor esse, aut adula-

tor,. aut rudis & imperitus rei oratorii. Idem, non multo post, per-stringit ineptos hujusmodi auditores, vel potius adulatores, qui mo-dicis 8c usitatis Lc solennibus acclamandi formulis non contenti, no-vas & insolentes & hypcrbolicas applaudendi voces in theatra induxe-runt. Oi ; j Trt; (inquit pag. 4.y. j pwvicnic dx^.axp',ic vujj ixp-

dye/Ttc, xrv dj 0eia>s, jy ©sspopHrwS, Xj ’A^otitwc t . 77 a £ - 7 v T7 ; ('/; io, rrt

di dj di X;feec, p di 'AKxSais ipxpxuw r(Gg, oTf oi efei JT\o hmx xj

2o#ÄgptT Uu *T sSeiSlw t^yoVTD CH/uriait dfyi tncdym) \.dcfi%vi[jjwx(n dj dia-Cissoun ree \iyvrxc, de xaefr.Qdvuv nydv xeu efeidluv Aofrfsxs 'iTroivav.Intcrp. Xylandro, Et qui nunc in auditoria inusitatas introducuntvoces, dum acclamant Divinitus, Divino instinctu, Prteclarius quamut ■ aequari ab ullo possit: (quafi vero ea non sufficiant quibus Elato,Socrates, Hyperides ufi sunt laudum indiciis, Recte, Sapienter,Vere) ii supra modum indecenter agunt dicentesqtte traducunt, quafihi superbia impulsi nimias laudes ajfeäent.

©«»;, SKfipirmt. Talis fuit illa Judiorum ohmnstfix Herodi suosupparasitandum, & succinentium, Vox dei & non hominis — Nonvox hominem sonat, o deus ecce! Qua acclamatione cum supra mo-dum insolesceret & inflatus esset rex ille, statim percussus- ab Angelo,Lc rosus a vermibus animam efflavit.

A/sa trxasKxxAosii ihup Xj suipust T'vjXTD.

Nec immerito ä vermibus in morte consumptus est, qui vermibusin vita le praedam dedit. Quid enim aliud sunt xi\xius quam axddxxxs..Quid aliud sunt adulatores principum, quam vermes aulas & palatii,the Vermin of the Court, uti nos vulgo dicimus? Quid aliud suntc i 4 töfxt > salii isti laudatores, quam ——— 5»x7-r, ■ytfiptt dgytV

Denique quid aliud sunt iypophantas, adulatores Lc parasiti omnes,i • quam