240 Jac. Du porti in Theophr. . Cap . f .

sub delib. iit finis moraliter sumptus, & quas non sunt »,«?[-• innostra potestate scilicet; non euim consultamus de fine.: Tiktir nonest fixkivni, sed ßskmr, finis appetitur absque praevia deliberatione;/ 3 vkvmt est appetitio finis, ßxhiumt consultatio de mediis. At alia a Ve>'Ci\tui* indeliberata lunt privative, de quibus non deliberamus, qua-lia sunt dicta aut facta temeraria, & inconsulta, & inconsiderata,quaepervertunt ai iyuAiiyJi, nec audiunt.'? mhp^tkiyv, & talo WgpKxi wirest sermo hoc in loco; iic & omnia qux sunt vct

iiu&c, vel a' ssgjr Wf> vel is/, iip’ i sii, sunt 'tvr&iikioU., quia no f), cadunt.sub deliberationem. Hunc '*Jbki%K characterem non omisit princepspoetarum iniuo Nestore, sene illo garrulo ac verboso, Ili ad. a.

"Hin ydp ot7' iys dj dp thon »I tnp tl/dii'Aifgjnv trstkemt, si/ inori s diy dji'ßisvOü ydp 7ns> roto f 'iAy dvipst$, ajy i Sojfjtu,

Oioy Ueijtr.cv 7 1 ApOartd n noi/jfyia kaut.ubi fenei; de antiquis loquens antiquum obtinet.

*Oi sd yvd?nAi.~\ Horatius,- .,,,

Accurrit quiaam notus mihi nomine tantum,

Arreptaque manu, jfijujd agis dulcijjime rerum ?

*sif oroki/ imugpTtopi ‘im oi nw ■©£.] Garrulitas plerunquc fenilevitium est; itaque senis hunc characterem statuit Horatius, quod sitLaudator temporis acti Se puero. Vidcnturautem *i »Jlsiij« .hoc fu/j-fi-fjaieJ.se vitio laborare, & prxteritam a tat em praesenti anteferre, quiasc. transacta tempora •mtoLu is^pjut mpi.%>un, uberem garriendi ma-teriam & amplam sermonum segetem prabent: hinc enim haurirepossunt non ad clepsydram modo, sed ad amphoram. Aristot. 2.Rhet. cap. is. senile hoc ulcus f/pkuacjtxe tangit, Jtartkio7 ( inquit)tä yyopjfyjA. kiyync, & rationem subnectit, uJ.jL ydp »Jbruq,

lies pr&teritas nunquam narrare intermittunt, Utantur enim cum easmemoria repetunt. Et senes quidem antiqua novis, Sc. ante acta prae-sentibus anteponunt, tum ex morositate quadam seu d-fiiue/?, t ad io-que rerum praesentium, tum ex voluptate quadam, quam ex rerumante gestarum recordatione percipiunt. At in garrulo nostro ac lo-cutulejo ista morum ac temporum comparatio, non tam ex animimorbo, quam lingux pruritu quodam ac intemperie, oriri Lc pro-fluere videtur. Frequens fere est & in omnium ore antiquitatis cn-comitim, Laudamus veteres, sed nostris utimur annis, inquit ille':Vive moribus antiquis, utere verbis prstsentibus, inquit alter. Quojure, quave injuria hoc fiat, quandocumquc vix., vetus seculum cumpraesenti contendimus, saltem quoad vitam ac mores, quod palmamplerunquc deferimus antiquitati rerum, non est hujus loci dilqui-rere; certe cauto pede hic procedendum monet sapientiis, mortaliumLccl. 7 . lo.Ne dicas, quid putas causa est quod priora tempora meliorasuere quam nunc funtl stulta enim est hujuscemodi interrogatio. A cu-ti ss. poeta Martialis ad invidiam hoc refert. L. $•. 'elegantiis, illoEpigrammate,