i<>4 Jacj. Duporti in Theophr. Cty.j.
Alwutat/ mensis hybernus, adeque idem cum Posideonc : denique, nepiures advocem, Steph. Byz. tmAim, AmcuQr (inquit) d-st, ttutinsece ä-ypsts. dni i* Ahux. Atque haec sufficiant ad probandum m'
& rd uti' d-ypec Auv. eadem sacra, & A hutuma. & n-.rphdvx eundemomnino mensem apud Atticos fuifle. Hactenus patientiam nostramexercet » '---^x-^xc, Lc vix tandem garriendi finem facit. Postquam fi-nierit garrulus,incipit philosophus, juxta proverbium, Tum canent cy-gni, cum tacuerint graculi, Ter' anvD wem, a rtu jmXs/oi aias-mstetn.nam quse sequuntur, ipsius Theophrasti verba sunt. Concludit enimhoc caput insigni epiphonemate, & salutari documento, quo pru-denter nos monet, ut, si vitae & saluti contulere velimus, garruloshujusmodi homines, & tam lingua: prodigos, procul fugiamus, &diligenter manibus pedibusque viremus, cane pejus & angue-, iit su-pra dixit, de cavendo dissim. »"X. «£x. x rst
nigpweivwTtt--aOTttxairiiwj.] T»; Hon immerito suspicatur Gl.
Casaub. hanc sententiam in mendo cubare, & defectu unius vocislaborare: deeste enim aliquod verbum videtur, a quo aecus.(ree miret,) commode regi possit; nec enim participium rjuKnr. necinfinit. dmrKdUtSst, hunc accus. post se libenter admittet; nec puri-tas lingua: Gratete hanc syntaxin feret. ' AmAnd-flic^ semper absolute£t intransitive ponitur sine casu sequente, 8t significat discedere. Po-lyb. S et’ ree ovrtfyu c, -IrreX.xv/sTrq' postquam propin-
quet in testimonium advocajfet, tiiscedit. Quod si casum aliquandopost se habeat, is semper est genitiv. & plcrunquc cum praepos. dari,iic in N. i‘. Ttci. 19. 12. X, dttnKdcviSn, der' ttudffl Ttt * ;5 tv.t ,, recede-bant ab eis languores-, magis Attice diceretur auree r rime.
Lucian. sine prxpos.dixit d-.yy.-tyjs u i- yy/yt-f peroete«: dfici 1-K<rsu, procul fe subducere & amovere ab arte Rhetor. pictura. Ubid-mto.. & oipsr. synonyma sunt: qua: significatio propius convenit cumhoc loco Theophr. Sc si fuisset genit. <fiS vuirw fatis ap-
ta fuisset constructio. At vero in illo loco Evang. Luc. 1 1. y8.
,Cll vnrxyitc. fuia, -tm drnJiux <rx L® > ’ «fypgvjtf, ct> t« o«sv* <s$:
drr' avie, verbum bec eleganter usurpatur; com-
muniter ibi vertunt Interp. da operam ut libereris ab illo, mallem utdimittaris: Utcunque enim viris doctis videatur esse Latinismus inilla phrasi, die ipytoitu, ( quibus tamen ego assensum vix prseberepossum) at certe ha:c altera, dmtAd-diSti der iu-m, non multum ab-horret abAtticismo; «braAA. enim hic non est simpliciter Uberari , seddimitti, prout debitores solent a creditoribus silis, postquam vel, so-lutum debitum, vel aliquo, alio modo factum fuerit fatis. Tumenim ex more loquendi Attico debitor dicebatur dm^d-dnv suumCreditorem, dimittere 8c summoverc a se; & sic deberet esse asrxx-\dHciv iirret, da operam fummovere a te tuum creditorem. Putaret quisCreditorem recepto debito d-, r«A. suum debitorem, hoc est. dimitte-re, sed aliter loquuntur Grtcci; nam debitor dicitur dmsAd-tftn credi-torem, cum satisfacit, non contra; creditor non «moxai?«», sed
«TIWAv