Cap. Char. Pr-eiectionis, 165

«'TONvotTftSj. Ita Dcmosth. fiepe Orat, contra Vborm. *) ait in & vasi*Jkmouvrttf fxoKit ‘asnitAo^i, vix j,itti.fccit creditoribus, qui 'mgirAoi*. eimutua dederunt (quid sint in&vhM*. X!*Wr*> vel in^TtKu*apud Athen, ostendere jam non vacat, ne nimis longum faciam ),

A truyxiUeii t JumrUu, ex usu Attico, est satisfacere creditori, h.c. eumdimittere, summovere, ne amplius negotium nobis facessat. Idem Demosth.contra Apaturium-, Tov /H) •rgyVov m-m 'arntAa^i ais ;k püvac ‘A-Traaipisrr',Hoc modo Apaturius creditoribus satisfecit. ergo est dimit-

tere, summovere. Sed dmAAd-diSsi in hoc loco Thcophr. in formapasliva, hanc lignificationem obtinere non potest; quidem

absolute nonnunquam usurpatur pro ‘atnOAi-SeSss; sed nunquam con-tra ‘tteratAdSiStt, pru 'airaAAidleiv, Sed non ergo congrue dici potestnie hxstuc dW 'avS-gjojTw» ’airotAaal. nec acculatc ille cum hoc Verbocohaeret, sed nec cum participio illo hoc enim ab uso

Attico verbi ortguniirai alienum est, ut Vir magnus annotavit. Necenim dicunt Grtcci aroganim arti, pro 'annooitir, aut 'ama 9 «S 5 , aut•umydixm/jimibu aut t&s«, aut damni y-mSeax, aut dmxfdtS^,

aut 'tumn liSj, respuere, amandare, excutere, repudiare. 'A amnim qui-dem, vel potius hoc modo usurpatur : iicNaz. Orat, lo,

rmo-iu pjxonju ia* excujsa omni ambitione. Herodian. Lib.

7- Cap. I. Tiyac ^ orn vgpda-j «honcwtar ’aanotieuao, [Mtsit“ ei) ßxAo-ts 1 ®' a/ as cgtas, quosdam a se summovit, ablegavit. Idem Naz.Orat. 1 S. ' { ~i ' s 'i /di etsroeraa argoCoAltu ;p anigcv i.". JgiX ai J y,\ r’ü'ilcten>ojod/P/j&‘, cum ille impetus omnes ajstdtujque magno animo strentt-oque propulsaset. Clemens Alex. Strom. lib. 4 . ° imodeu «f

fVi»- hy£c /Sexi.ufy©', nos a fide abducere aut repellere voleris ; ubi inactiva forma est a ' 3 v<r«V<u, sed cum genit, rei; inique. At

■7fo.gt.mev1 longe aliud est, vix.. ’oAenihxdis <sr*gtaätn dicitur, pro©t nitti aas %Agts, manus demittere, unde ttd-pn 7vogc<niaa.nu, est de-missis manibus currere, h. e. effuse ejp concitate fugere, (quod apudHom. est orgyrgmfjjj qiJyctv ) qui enim celeriter currunt, 8 t in fu-gam se effundunt, solent manus demissas habere, & circum laterajactare : unde est quod demissis manibus fugere a Chiliaste inter ada-gialia recensetur. Comicus in Epidico, Fugias demissis manibus do-mum i. e . quam celerrime fugias-, hinc Aristot. de inceffn animaliumcap. 3. Oi 3f 0m s SttAr 3tavj, vogunhats ist cursores velocius

currunt, demijjis manibus. Idem philosoph. 4. Elicem, cap. 3 • O iJhuäst öj! aptaot^Qi gu <f, oy.iv tarogasiiaasat, non convenit magnanimo

demijjis manibus fugere. Videtur ergo Thcophr. hanc locutionis for-mam a prarccptore didicisti:. Porro verba apud Atticos elegarrersteusurpari solita per ellipsin nominis iam antea (opinor ! obfeivavi,e.g. ofopiatu, attendere, considerare, siibaud. * tir, vel alui .li-.niav reandem ellipsin Lat. attendere dicunt, pro attendere animum-, sic iyca-operire, obtegere, alui uspoAUd fe. gt simpliciter, subaud.

dequa phrasi prius diximus; sic Vurxxst^C««* simpliciter dicunt,pro recolligere se,ad se redire ,'wtw lc - vei vini Uv-a-pjyr,- juaatAdaiuv, n.