540 Jac. Dupokti in T heophs. Caj >. 9 -

tum quo res appendimus 8t ponderamus; idem quod £eyvr, «r fuvtmtrjaKtulm' nam haec quatuor &yt, eraä/aöc, tfumyu, tdkvmi,awitoic, ut loquuntur Grammatici; quanquam &y f hoc in locostrictius fumi videtur, vix., synccdochicc pro altera lance in qua terpensiles imponuntur.

'Orev eit ■? ?uyt i^Sabxeo] q s ' m lancem injicere: &cui bono ? cer-te carne opus est, si fatur este velis: sed hoc nimirum est müxmos inter carnes. Et merito iste canis ossa quatrit, » '*»s u%uul@'’i xuuW, **«, yjjvk i/iftfT 1 i vix. totus est hic homo scs Lros, mala mens, malus animus, dura frons, dura lingua, res in fronte,os in manu: ac, ii carnem non possit, saltem os aliquid per vimatrtfraudem, aut impudentiam, a macellario extorquebit: igitur tan-quam mantissam, & » rrgf&ixat fuf», praeter debitum cibi pondus,ne nihil lucretur, saltem «c si» £ejpv e/tCd».{- quod videtur pro-verbialiter dici poste «fe* Jbmvei m»sc, de duro, & sordido, & avaroemptore; saltem ossiculum plus aequo obtinebit. Longe alia ratione,impudens quidam nebulo lanionem mercibus suis aliquando emunxU& fraudavit, cumque inter emendum mfiKfxmm- fabulam, prout acce-pi, vobis impertire non gravabor: Impudens quidam Sc ahene*frontis homuncio (qualem hic describit Theophrastus) dum iter fa-ceret, forte in lanionem incidit mercatum euntem cum suis carni-bus; rogat quanti bovinas venderet; duo drachma pondo, responditille; tum nebulo, esto, inquit, da mihi tot pondo carnium, 8c ha-bebis pretium, quod petis, in numerata pecunia. Tum ille carne*una cum ossibus (uti fieri fblctj in lancem imponere, & appendere"at vero (inquit • ego non pro ossibus, sed pro carnibus

tantum, pactus sum, iimulquc omnia ossa denudare & abjicere, do-nec macellarius perdita hominis fraude & impudentia pactum redi-mere cogeretur. Hoc non erat »r»v «r q</jpv ijuCdtxciy, sedU to fuj? «i€=cn,o», utrobique tamen per & impudentias'

Bene habet. Plene & ümk&e alioquin in hujusmodi dii"junctivaoratione hic phrasis,seu formula, ‘Pes eleganter sxpereti-cetur tn-Htfhmc quod 'ayw/TitaiJfln Gr. vocant, & estXo yt*c, cum prxtcrirur iraStunt sive membrum illud quod priori re-spondeat. Talem koyv dyiuiaoiiSSl.y habemus in Evang. Lucu c. 1 VV. 9. K*2v /jfy wo;»« rjtemy, fubaud. rjtxäc, ve! «J i/Ji (ita enim nossensum supplemus in versione nostra vernacula) sin minus, o 9 t J -*i i \tic m fUtk’.v ineb^u: uurUrl. Simile illud Aristoph. in Pluto, K* ^fjayUu 'Ayttsäy ä'adrmt Zimt airUu isti dutv. subaudi, ego ttrt-ro-ve\-bene eft, « ;> miäm &c. Homerus lliatl. A. tzy.

‘A}>.’ ei Stiren /Mydbtujti ‘Aratei,

*Apmrnc K &id Äv/as», öyiwe ttnuijitv'irx*.decst, bene erit, ita ego acquiescam: sequitur enim l-.i Si x.y y.« Sbt«p’Gau dicat syntaxis, inquit Eustatluus, Sai kj a

»auie ix «afur«. Thucydides, K ai ti /jjJ m/ttCr « mi&t, Sitjtti^ l,!>succejerit conatus, bene erit, ita scilicet res fuerit confecta. Sophocles,t/ /4' w •?«»»• « b S/q/sir exierit, bene est; ß n mi» 111 '