Ar
C*p. I 0 l CHAR. PRsELECTIONES." 3 51,
Kum^,] Kk'\iJ, g. Lat. calix, hic, mutato genere» & » in «. Sic atu 4*A > i, cassa, capsula ; a mm »vyoc, m»ö> a fwJtit», madio ; a )i»tFe«».
c«m aliis vißum fetmens ; ita ad verbum vox sonat, sed«twiTiif hoc in loco est alios convivio excipere, aliis epulum pruteresuis sumptibus : nisi enim de ejus sumptibus hate con vi vatio esset, 8cde ejus dolio haurirent, quorsum illi attineret numerare cyathos?St/arm* peculiariter apud Athen, erant collegia sive sodalitian;wi», qui coibant ad epulas una celebrandas, ut in commune jucun-di essent. Hse societates & collegia «S»" & marin* dicebantur, 2 cejusmodi communis convivatio aut compotatio maurix’ & sodale»ipsos, qui simul congregabantur in illis conviviis & compotationi-bus, vocabant (inquit Pollux) tv/x-woras, Wt«, ovari-nc, outsxix^dc,StxouStxc, tixxmtxgus, igyoisTt». Horum majiiinr, quse apud veteresGraecos agitari solebant, meminit non semel Philosophus in Polit, sobdiversis nominibus: communiter enim dicta sunt ouosmx, a Spartanis♦“si-ni, a Cretensibus quasi virorum catus, lib. 1. c. 10. Stwini
urtf d/xfoaigpif (sei, X) ri yt dfjfiio, ckxHst ci Axmnc * fitsin*, ’«».« <ty-*Z/-x , oi KpÜTif. Et Cap. 7. r» masinx, ia xxKu/fiix tufinx'
tjbi prior appellatio est communis Grrecia:, secunda Spartanis pecu-liaris. QhHtix autem dicta, vel quasi mutato A in quod
amoris 8c charitatis conservandae ergo instituerentur,' quemadmodum& 'Ayiirat veterum Christianorum; vel p,j a parsimonia & fru-galitate qux in iis cernebatur (» pro et) frugalitas enim Lacedaemon.Veluti propria & patria virtus fuit. Hoc insuper observo de hoc verbonaunir, 8t ejus contrario (ut videtur) fuanarrttr ut videtur, inquam,nam {umenti* videtur esso contrarium t«T roonT«p, sed non est; licetenim cvaiiTeiy sit convivari, fimul cum aliis citum sumere, tamenlunovreis non est cibum capere solitarie fine aliis, sed semel de diecitum sumere, quemadmodum nos heri, qui dies erat jejunii publici& solennis; atque ita semper Hippocrates, apud quem -sic ojtisSj ~*• "i, & /MMorsis, non semel opponuntur: alibi apud eundem to //--opponitur aJ «ieirai prandere ; nam quia fere prandio po-tius quam ccena abstinebant, qui semel in die comedebant, ideo mag-nus ille senex, medicorum princeps, miro usos verborum compen-dio, «e/s-ä» p on it pro bis de die vesci. De diata lib. 1. 'Ag/fci txix>-Jix ihxirpitasrmj rf /xenoni*. Et libro Ve vet. med. m ~‘C rr\ci^>ixi <ipS
“vSypmr iJi, thxfipj vrinfy, i) ^hviAumnnr, eilt fx »»777*4», tlr« 'aciei,.
Sic igitur differunt 1 uo»ofas® J & /xotiailSP' fxont. est qui solus comedit iat /«1637?®- (saltem apud veteres scriptores) qui semel de die comedit,cui contrarius ° ’xqs^iS,.
Ato/^Sj t« ‘AscfjjJt.] Diana libamenta offerre, Interpres; i. e. pri-mitias libare. Solebant veteres tum in lacrihciis tum in conviviisPartem cccme Diis suis libare, & velut primitias de mensa consecrare,tam de liquidis quam de aridis, quod dicebant, A. e,
"bare. Nam a Grseco >^c<, sit Lat. libare. Ilanc Ethnicorum religi-°nenj ostendit versos ille apud Homerum toties repetitus,
Au nlp