;;8 Jac. Duporti in Theophr. Cap . io •

multum frumentum ©» vinum fuerit, -vili veneunt fruges, agrittd'

tun inutiles sunt,—non solvunt impensam: unde Plinius lib. 18. Dornt'm altquas tneßes colligere non expedit, fi computetur impendium opes*>ifuihit 7i»« mfotyeu * WaflthH vel cLkufihkit tjjv, h ut ktfifyen 7» ***“kdf&u* jy r »V miae. Aristotel. 8. Eth. cap. ult. in fine, Lll m1%*» 3*'oi OTixol to 5 osvihv ttuyxm, ali dkutnhkic, bene facere recusadt’

tanquam rem incommodam, nec opera pretium. Sed plura exempla d ehac voce congerere forte * kuedtkü, nec temporis, nec operae p ret) 'um fuerit.

Ov7» ovjiorgstjSoat ] Ne ficum quidem de suo horto cuiquam pernnttd'In hoc dicto proverbialis quredam venustas inefle videtur. Ne fictisquidem, de homine tenaci & parco, quo pumex non est magis aridus»qui ne gry quidem de suo alteri impertiet. Et certe non pauca su ntadagia apud Graecos ab hoc fructus genere desumpta; Eorum non-nulla adduxi ad illud Theocriti 2 « um itS-ftc neminem finit dehorti sui fructibus gustare; multi serunt arbores, qua: prosint al'teri seculo, at arbores micrologi nostri ne pra: lenti quidem feculaprosunt; adeo inutilis haec bestia est & nullius frugis. Non extathoc verbum apud Lexicogr. nec apud quenquam alium ( quod scio)auctorent. Invenio tamen apud Eusta,th. mranf*.y$hu mtgfi/uceMdictum de hujusmodi homine, qualem hic coloribus suis depingiTheophrastus. Locus Eustathri ad Odyjfi ubi postquam alia quae-dam nomina di /Ma^kSye posuisset, qualia sunt w>Gf, kiM/.iy.Cisto-fxtizxiujiip, pu7WH£iJbk(Gr, haec addit, ty avKtTfajifhc rruf 'XTcmoyar/a ^feyeXiyy dia ii 'Ankl: p»<n to homo praeparcus & sordi-

dus dicitur oviettfsyidiit, quasi ficarius,ficivorus, ficuum vorator, prop-ter vilitatem fui illius cibi; ut igitur avarus 8c parcus proverbiali scom-mate awvnfayijits, ita. etiam ■mepifuuJSt de eodem non inconcinnenec invenuste dici potest, cum tara y^‘Xefri Sc aridum, & tenacemesse constet, uti namini hominum hortum ingreslb permittat 3V 'xeifxfiirat.

Oto ikday 5 tohty&J Nec vel olivam, aut palmulam: apud Gr. ple'runque arbores, Sc arborum fructus, nominibus distinguuntur: veconjugatis, ut mxiiscmacv, titktn & frikti, syc. vel diversis plane &disparatis , ut ifcmk& Sc cwpvx», Spue & ß-ikayQr > fyc. Sed haec 2vocabula arborü cum fructu confunduntur, nam ‘k-du e st &qua prius, arbor & fructus, quia ‘X«ov, quod deberet este fructus, a*liud est, viz. oleum: igitur ‘kaia ktytuti, ii t% fintv ly i n&pnve, in-quit Eustathius. Observant Gram. tamen ikdtu, sine i, apud Atticoseste fructum olea solummodo, non autem ipsam arborem ; unite paro*dia tJla hemistichii Homerici

Maecigit eT * e\st*V——-

tihfi autem & arbor est Sc fructus, Lat. palma, vulgo a date-Est & nomen hoc avis illius fsoiipm, & solitariae, quae Sc Lat. phcentxirara avis in terris —, si unquam in terris fuerit. Ex hac ambiguitatevocis, homonymia A doris Sc avis, profluxit insignis ille lapsus Ter-