Cttp. 10. ' ChAK. PRAELECTIONES. } 359

tulliani, qui illud Psalmistae. * v '""k cx Gr. transtulit

Justus ut phoenix florebit, resurrectionem vise. respiciens; cum j„Heb. fit -)on3. J H st us ut pdma florebit. Sic alius nescio quis apudPlut. vertit iyaitftxci cerebrum phoenicis, cum debuislet ver-

tere medullam palma arboris. Jam apud Hom. ?»<»<£ aliud est, & 4modis usurpatur; est enim vel nomen gentile, Phoenix,, homo sc. dePhoenicia ; vel nomen proprium Phoenix, senex ille Achillis nutritius ;Vel appellativum pro purpura, vel puniceo colore,

'Clt t >n ti; t’ ixfx-ui« yuuii ?oip ixi ptlu/y.

vel denique adjectivum 8c epitheton ,purpureus, rujfits, mpfie *j “Ifu-Catuc, de equo,

"Oc T» fbjj dtxs, 70J0V to<y<£ Uu,

rufus, badius, vulgo (ni sallor) a brightbay: est autem ho csensu (inquit Eustath.) tj -vwjx, ejusdem coloris cum

fruftu palma arboris. Tot igitur modis variatur a principepoetarum. At Phoenicem avem Homerus certe non novit, nec fortequisquam alius. Sed tempus jam ut exeamus ex horto, ne suspiciode nobis iit tsT i±m(y\syip, adeoque pro itmgpxXidlMt, fructuumque fu-sibus, habeamur.

T*c SW j KKvx-veiZ; itm/alesu] Doctiss. Casaubonus de agrorumlimitibus 8c terminis hunc locum intelligit; ac si solicitus sit isteA u *e?\o>©' de ruris & fundi fui limitibus, ne quis eos loco moveret,ideoque quotidie lapides suos terminales visitare & inspectare soleat.Homines sc. ad rem attentos hsc cura tangit, nec immerito. Sole-bant certe veteres, uti & nos hodie, agrorum suorum fines erectiscippis, vel fixis lapidibus, distinguere & disterminare. Hi limitesdicebantur, & \i !>.», fc res ipsa «ejäun*, iy.tris.it, quam

vocem Logici ab agrorum finibus in fundum suum transtule-runt, unumque ex terminis suis fecerunt. Ita siquidem definitionema ppellant, quam Cicero finitionem vocat, propius ad Gracum.Qtian*untiquus fuerit iste mos ^ JepJtnac docet nos Homerus, qui hujus-modi limitum, lapidumque terminalium, meminit plus vice simplici:lliad, <i>. 4 0 j t

— -Xfboy «iMto yftps

Ks tpSf/v/ ysitf'iu, pti\ctia, Tpcyys 71, uiylt 77,

Tov ? «Pitfif srgpTipci SirtU sfipd/Jtu xpyi acapne- ,

Ionice & poct. pro ut pro SJVc i-SSs- nam in hisce vocibusc um interpositione vocalis fit etiam mutatio spiritus; quod Sc in aliisobservare est. Cum spiritu mutatur etiam Sc genus apud poet.(Jam facile est auctoribus refigere fines Sc limites vocabulorum, ScHrammat. terminos movere ) hinc t» limites, Sc tina *$y-< Scoonjunctim «fiVxKgjt, terminus qui disci jaclu comprehenditur, tantumpatii quantum quis discum projicere potest; vulgo dicimus, a coitsCa st- Hom.de Menelao, Sc Antilocho cursu certantibus,

- d-idp -m Trgjoia dj ik Jitrxtsgpt xixtiidc.

e *ychius, 1 flrxagfc’ etsv» di Ki XaCat ditrarp- & rursus 1sjsK«£<x' foei di -nt fixtXcs

Z 4 firxtvuif