Cup . i2. Char. Praelectiones.

fern scu fidejussorem sc praebere, fidem suam pro alio interponere‘fi contractu mutui, aliisque. Sponsor ipse isyvwnt, vel isjw' isjviSjest spondere, non Unde mirum est in celebri illo Chilonis

a Pophthegmatc, i' ita, tam communi erroreomfies fere

interpretes vocem illam ‘i}"'* pro verbo acccpisle: fic enim vertunt,Sj>onde ; presto autem est damnum. At certe ’dyjZv n on est spondereapud Grxc. auct. thoc enim est IsjuaSi) sed prtbere, in manus tra-dere, idem quod <J yiod^m, iyyjasi(,m. CTtfs^fiv. Demosth.

contra Apautr. Tjjjtm jj ; ■jmdyincu tsc cmdfof, His peractis pu-

eros tradidi: ergo isjvAj & rjirtfy/xti est tradere-, isjuiSs. spondere,promittere, & fidem suam pro altero interponere. Plutarch. in Fabio,aiitii ify/xiui tn ptlr-jv at ts vg^7o tiim, Te in castris esse mansurum, hecspondet Qi> fideju6et. Sic in Proverbiis Saloni, non semel, ut Cap. 6.'£av i/jviiir» atr p!x°», m&ufiimc trhxt fi sposponderis pro

amico, Lcc. ex quo dicto Salom. Chilonem illud apophthegma mu-tuatum cenict Clem. Alex. Strom. Lib. 2 . Sic in insigni loco Homeri°dyfl. ©. ;sl.

Csa\cu T 5 i J-fatZv y'i uj i yyun 'isyjxxStl 1ubi iyyvxcib% idem quod paulo ante •eari^sSj, promittere, spondere,

Aysry* i)« A' rei iujji y

Male pro malis 8 cc. de quo versu consule Eustath. qui varias de eoGram. sententias ibi adducit. Demosth. Orat. cit. ** omn i-ipvcsiywifxtiv, «i «i !styi»txUu, nunquam inficiarer, fi fpospondijfim. Dionys.Halic. lib. 2 . «fiit slui ßvKbd i;« ctc. spondeo ego vobis,se-

natum hoc faturum: & certe inter omnia *\t>fx/Mhif&ia qux invita civili fiunt ifyJlcu h. e. sponsionem prx aliis maxime reprehenditRex ille sap. & sap. Regum, ut videre est Proverbiorum non uno inloco. In Chilonis ergo prxeepto, Espe n-x@t J' S-m-, i~--Jx non estverbum Imperat. Sponde, sed nomen; idque vel dativi casus, atque itascribunt nonnulli cum punctulo subscripto, iyyhx — Sponsioni presto estnoxa i vel etiam nominat, 'dyix Dor. pro isyun, ut J» pro ani, Sponsio ,h. e. Sponsionem quod attinet -, ei vero presto est noxa. Antiqua autemhaec locutio est, & conveniens brevibus hujusmodi sententiis, argu-tis & oraculi modo pronuntiatis. Hujus loquendi generis exemplanon desunt apud auctores. Thcocr. in AAi». v. 33 .

A x\xs ui-jXKu: rr f Xaprax©-; uJt fis buid.1.

Clavis magne ctfte ubi est ? huc illam fer. Cxtcrura concilii hac 8cElliptica locutione Hebrxi prx aliis delectari videntur.

Quibus similes sunt phrases illx in Apocal. 'O rixar, ervum ivrin svxrv&c. Lc rursus, ® viiayr, Jdm xu-uS /xsr' ipxi. Quas quidem

phrases & formas loquendi liquis Heb. dicere velit, non valde re-pugno; quanquam etiam Grxcos sic loqui videmus, 8 t sunt profecto‘]uxdam linguarum nuM/xoHUmt. litymol. isjevnr derivat * y" 1 ’ idemquod yj, terra-, ob firmitatem 8 c securitatem qux fidejuflianc fit;«Ü*« jap « j,S «m« foixttuv vKJtgsoTigjt "H, quia terrastabilistimumfirmijsimumque elementum est, rwj certe Gr. est idem quod yS' terra,

Cc 3 Hesych,