Buch 
Natalis Comitis mythologiae, sive explicationis fabularum, libri decem : in quibus omnia prope naturalis & moralis philosophiae dogmata contenta fuisse demonstratur ; eiusdem libri IV de venatione .... accessit: Musarum mythologia et Anonymi observationum in totam de Diis gentium narrationem, libellus / G. Linocerii
Seite
212
JPEG-Download
 

7

NATXZILISs Cours

es, quia Gtæci myrmicas formĩ-cas vocent. Cxtetum tan! æ fuit autoritatis& exiſtimationisFacus, vt cum diuturna ficcitate vniuerſa Græcia laboraret,ielponſum ſit a Pythia ils qui Delphos ea de cauſa legati ac-cefferant; placandum effe louem: quod facile impetrari poſ-ſet, f deptecatote Æaco vterentur: qua re impettata Ioui Pa-nellenio templum fuit etectum, vt diximus. Huic tres filijfuilſe dicuntur é quabus multeribus Phocus è filia NereiPlammathe, Telamon& Peleus ex Endaide filia Chironis,

uam vxorem duxit, yt teſtatut Iſacius.

Nunc quid ſignilicent hi judices perquiramus. Vbi Par-cr alicuius ſtaminz expleuerinte 20 mortis inſtat dies, tuncanimus morituri hominis vti dicebam, id fututum præſa·

rationem examinat: atque ad

iens, vniuerlam vitæ ſuæ ratio amipræſentiam& iudicium conſcientiæ, vt ita dixerim, omnia

antiqua peccata reuocat. Nam cum animæ noſtræ partimtatlonem dominari dicant lapientes, pattim rationi illamminim obtempefate? rutſus expers xationis pars in iracun-diam propenla eſt, pars alia appetentia ducitur. Hi iudicesigitur ptimi ſi quid per jracundiam; aut per huiuſmodi ani-mi affectus perpetratum ſit, aut ſi pet appetentiam illegiti-inè, diiudicant. His accedit ratio ipſa pro Minoe, quæ rurſusſi quid à priotib. judicibus non ſit diſcuffum, aut ſi quid ſitambiguum, exawinat. Quare i quis ſe grauiſſima ſceleraaduerlus ſanctam Pei religionem, yel aduerſus patriæ inco-

lumitatem, vel aduerſus eos quibus plurimum pro acceptisbeneficiis debebat commiſiſſe inuenerit per itam, aut per aua.ritiam, aut alicuius libidinis explendæ cauſa, aut ptopter am-bitionem; ille grauiſſimis animi cogitationibus ante extre-mum vitz diem neceflariò diſcruciatur, ſuoque vel ipſiusiudicio iam grauiſſimis ſuppliciis putatur dignus. Sin contraleuiſſima ſint peccata quæ commiſerit: ttiſtatur quidem ani-mus, quia Dei voluntatem offenderit, at cùm diuina clemen-tia venit in meatem; ſtatim illi ſpes veniæ ſuboritur. Quiverò piè ſancteque ſe vixifle inuenerit pet vniuerſum vitæſuæ cutſum, major hunc lætitia capit, quàm vllo otationisgenere explicari poſſit. Quid enim tam iucundum, quid tam

optabile, aut tam glorioſum cuiquam eſſe poteſt, quod tã præ·clarum viaticum ante ſummi Dei tribuna

ö L guàm conſcientiaab omnibus ſceleribus libera? aut qus

21Hi vocati fuerunt Myrmidon

diuitiæ, quæ nobilitas-g qui

———