.a-1.

MYTRHOTLOOGI&X LI B. IV. 339cauſidicum, ſingulariſque eruditionis& integritatis virumFhilippum Tertium cognomine aliquando miſimus:

Nondum onerata ratis chm ſtaret bincta ſereno

Athere,& inſani tacitè pellacia pont:

Anlliceret puppes, quoties rerinacula nautas

Inuitos tenuere, ſun ubi compedis ar ł&ãa

Demeret E ippotades rapidis jam vineula vent

Et conird: quolies qui vincla ſtementibus vndis

Foluerunt, vaſtum nimlis tollentibus æquor,

Mitia pacatis ſultarunt alta procellisꝰ 8.Hanc Deam cum cæcam Haxiſſent antiqui, in curru vehilolitam dixerunt, qui ab equis cæcis trahehatur vt ait Oui.

lus in epiſtola ad Lipiam: a.

Fortuna ar bitriis tempus diſpenſat vbi que:

la rapit inuenes, cor ipit illa ſenes.

Quaque rut furibunda ruit torumque per orbem

Fulminat,& cæcis(ca rriumphas equs.

Nullus eſt ommum Deorum, qui tot conuitia, tot lamenta-diones, tot quere las mortalium in ſe audiat: quãm ab homi-nldus tanguam ſcopum contumeliarum, ne de diuina admi-Kratione tam nefatiè pro ſtultitia noſtra quereremur, in-troductam fuiſſe iudico. Hanc cæcam, hanc'ſtultam, hanchaterariam„ hanc leuiſſimam, hanc amentium parentem;ane bogorum nouercam appellarunt. Hufe pro bene acce-5 betraræ ſunt gratiarum actiones, at fre quentiſſimæ prozmitatibus centumeliæ& obiurgationes. Hæc eademtentum exißtimationis„ tantumque imperium ab Homerideub gribus accepit? vt Iupiter de cœlo ab es piopè fueritiplanlas⸗ omnemque rerum adminiſtratianem ſceptrum3 d manjbus illa Ioui propè extorſerit, ficut crediderunt

uld bomines. i 58

5 Atque vt ſummatim dicam, nulla alia de cauſa excogi-tum fuiſſe fortunæ nomen ab antiquis crediderim, niſi vtominum lamentationes 3 ſummi Dei cogitatione ad inanemen,& ad numen quod nuſquam exiſteret, diuerterent.5 cum quid aduerſum accidit illud diuino conſilio eue-re conſtat, cùm omnia a Deo proueniant. Quôd ſi homi-N ſapientes eſſent, facilè cum eo viro optimo dice-10 luft bona de manu Domini zccepimus, quare non& ma-ineamus;? at quoniam pauci ſunt lapientes, cùm pro

3