NATALIS couITIsMVYVTHOLO GILIBER OC TAVS.

Qudam ſapienter Deorum multitudo antiquorumad vnum Deum referatur.

D majorum noſtrorum ſapientia, ornatiſſimè Cam-2 peggi, qui ptimi religionem& Pęorum immor-

linac partem, nullum que locum eſſe demonſtrarunt, qui di-Nan Deotum præſentia vacare poſſit. Nam quànquam Chri-lune veritatis participes eſſe non potuerunt, quia nondumuz mum veritatis lumen Chriſtus veræ religionis præcepta

ü f erat, tamen pro ſuis viribus,& quantum acie humanĩ

de Suij proſpicere potuerunt demonſtrare conabantur nemi⸗-ten elam vllum facinus vel turpe vel honorificum ſuſcipe-düboolle, quod non continuò à Diis obſeruaretur. Atque resWonien s curare demonſtrabant, cum ritus ſactorum,& cere·ein as,& preces,& proptium ſingulorum cultum, vel ad pa-cou os: vel ad aliquid petendum inſtituiflent. Ilud enim fuĩtdere dui fabulas excogitatunt, conſilium, vt Deum cunctaberge cunctaque audire oſtenderent: quos eg vel Pytha-built vel Socrate, vel omnibus illis, qui poſtea voeati ſuntdane phi, multò ſapientiotes fuiſſe iudico. Nam etſi nonbiabeerkecta illa religio antiquorum, neque protſus ad pro-Manet inſtructa, tamen id vitib dare non conuenit; quo-ihil perfectum& plane abſolutum naſci ſolet, illi igi:

DIR ABI FIS profecò fuit ac propè diuina

talium metum inter homines introduxeruntnon-dl ſolum quianullaciuitas,nullushominum cœtus,hui domus ſine teligione diutiùs poteſt conſiſtere:ſed etiamns per banc multiplicem fabularum varietatem nullam