DE VfENMATIORE LI B. II.Zuce latens ſua luſtra foust ſua pignora parua,Noce eibum quærit dum carpun ſcæiera ſommum.Ali ubi qu æruntur canibus venantibusc ingenSi ſit turba canum, curſu periere ſalutem.Res vtcunque tulit, fugiunt net lumina cernuntiIn caſſeſque calunt: ferro venator acltoIrruit, obtruncatque trementia pectora telo.At ſi nec canibus multis in rete premantur,Nec timeant magnos ſtrepitus hominumque banumqueA terge,& point cam po committere apertoPrælia quid waleant coràm feciſſe periclum,Triſtibus auſpisiis occurrit primus e atris.Experietur enim quantos in p Core fluctusTratum voluat, rabies ſit qualis hne.Viuere luſtra feræ ſaptem dicuntur& iſteæ.Suſpendunt ali vitreis in vaſibus altè

Humanum ſter us: quod lati vulneris ili

Ell medicina feræ, ſed ne conti gere poßit.

H ac ſperans ſemper praſentem poſſe medtlam

N anciſci: moritur decepta cupidine,& alto

Qui grauis ingreditur per petto a læſa dolore.

Poſt vbi iam fueris curſurlongoqus labore

Defeſſus, ſoliſque cæ! or premet arua, iacenti

Præbebunt molles vmbras virg alta perennes

Addboris haud deerunt uvmbræ, vel pumicis anira

Natiui, rapiet partum ſpelunca ca orem.

Quin etiam vitreus figiens per gramina riuus

Nurmura grata ciet placidumque vocantia ſommim.

Aade quod& poteris grat um reperire lauacrum,

Et pacare ſitim. nam g audia malta ſequuntur

Venantes homines, que nullo dicere verſu eſt.Nec lepores noſtro fugietis carmine mollos,

Fœcundumque genus, veluti ſub rect columbæs

Qu paritis totes, qusties ve ere calendæ 5

Nurima planta quibus ſecta eſt ani mali a ceces

Emittunt catulur tenues in luminis aura.

Hoc vitium lepori facilis natura neganit.

Vna nogat lepores tellus prudentis V hyſeis,

unt multe leporum ſperies qui collibus errant

Apennine tuis ſummunique uagantur Amanum;

4