IN CtEMENl-IS EPISTOLAM I. I 47
liunc etiam sensum pertraheret; sed fi aliquando dormita,verit, nemo ipii i ure interdicat, ne denuo expergificatur ;nec solemus comperta dicentibus fidem abrogare, eo quodalibi per errorem eandem lusisse deprehensi sunt. FELL.
P. 54 Anuut s-aS'ftfi] Etiam venti, utcunque inconstan-tes legi subiiciuntur, Annua agnoscunt flamina , & flatistemporibus , quasi ex condicto redeunt, adeo non penitusubi vult ßirat ventus. FELL.
a »i 3Vf« r. a. Non tantum in fine , sedin initio & medio epistolarum suarum , Divus Paulus $»-|oMytat usurpat, quem Clemens discipulus, ut in aliis , sicin hoc etiam imitatur. Apud Cbryfostomum homil. 55. inMatthaum, hymnus habetur, quo monachi fui
temporis in eremo, a coena utebantur (quos propter vitaesanctimoniam, & coelestem in terris conversationem, dysU/as vocat ) in quo , cur post J«|oAoy<«», hymnum rursusinciperent & continuarent, rationem reddit, his verbis.
M'0 TsisVt fltlSi TUTSIS sysMAULttV Tot( 'lysiXcly us ATUKTUS fS-OI».VIS , OTi KctT»At.0-DtyTE5 Tcn /iys> SIS SojrcXoylltV , TU Aii ct^XOVTAtTUS Vf/.VUV TUS ligUy' ATTOToXlKcil yUP STCVTUt VCU6l$ , U7T0 Öo|cAsl-yisls 01^%0/tSycl J y.Al Sis TUTO TSXsUTOAiTSS , XUti fUSTA TY,9 Ti>.SUTr t 9
ruvTxt 7r%ooiy.tA?i>Ks>oi toOm. Sic Hieronymus in prtefationein IMalmos ad Sophronium, probat unum tantum esse Fsal-inorum volumen , licet quinquies occurrat illud yttctT*, ys-yeiTo, j. e. Arnen, Arnen, unde quidam in quinque librosdividere solent & axxn» ttsstatsvx'» faciunt, ut loquitur Hi-cetas in practatione in catenam suam. Si enisu Amen , in-quit , pro quo Aquila tranjlulit -as-t itu/ unus in fine tantum-modo librorum poneretur , Qf non interdum aut in exordio,aut in calce sermonis fivesententia , nunquam Salvator inEvangelio loqueretur , Amen, Amen dico vobis: nec Pau-li epijlohe in medio illud opere continerent. Moyses quoqueU leremias , fjT exteri in hunc modum multos haberent li-bros , qui in mediis voluminibus suis Arnen frequenter in-terserunt. IVN.
P. n%c<rxi>su(cS>, ] Forte 7T£6<rr.QSrUftsr , qua voceChrysnjlomus frequentissime utitur , ut'homil. 20. in epist.
ad Ephel. Ä» (pcSs^er TUS h tu Ciu , y ftcynt to TT^ocx^iarAt
tu Que, & homil. y. in Epist. ad Rom. t« yi%
tu ©si tS x.oAxa-ch-ict.i ^«Afjranfc*. & in Alatth. homil. ; I.
to yxf> iraviay %<t?.i7r&ni(>Qy orci^fxct vvv ST1 tu &iu 7rf>t,<rr.f>}£Uc*
& alibi passim : quibus vero v^c-Msuas) magis arridet, perme retineant licebit, cum sciam apud Petrum scriptumesse, tu Xayu ti^ccxutIsiu. lbid.