DE POLYCARPI MARTYRIO. lAs

ftinabant in arenam eum citius exhibere : ut 8c illeChrißi , finita passione > sit socius; & proditores,exemplo s}ud& , poenam, quam merentur, acci-piant.

VII. Habentes itaque infantulum, ante sabba-tum hora ipsius coenae egressi sunt, Polycarpum per-quirentes , cum equorum magna copia vel armorum :quasi vero non servum Christi comprehenderent, sedlatronem. Invenerunt eum nocte in tegulis se pre-mentem. Fuerat quidem transgrediendi in aliumagrum facultas : sed jam fessus offendere se maluitquam celare, dicens : Compleatur voluntas Dei :quam diu voluit ille , distuli ; & quando jussit, opta-vi. Visis itaque illis, descendit: habuitque sermo-nem , qualem aut a illa aetas potuerat, aut b Spi-ritus gratiae coelestis infuderat. Quum mirarenturin his annis tantam velocitatem pedum , tantamhabitudinem esse membrorum, ad cujus investigatio-nem vix summa celeritate pervenerint : nihil stu-pentibus ille respondit, sed statim his alimenta cibipraebuit, & mensam jussit adponi. Nec hoc sinedivini magisterii mandato faciens : quum scriptumsit, c inimicos nostros potu & cibo debere satiari.Tunc deprecatus est, ut ei horam concederent quaposset orare & omnipotenti Deo debita precum votapersolvere. Praebentibus facultatem , d stans pete-bat donum Dei praeceptumque compleri. Jugiterautem per duas fere horas oratio illa duravit : stu-pefactis audientibus, & , quod majoris palmae e vi-deretur, inimicis.

nUuDa Colb. b S. Spiritus gratia, c Rom. XII. 20. d In-stanter Colb, c Videtur Colb.

N r

VIII. Ora-