3-47

P. GVIDll NASONIS

IBIS.

35

3» .

nn

35 !

4» !

45

5 »

OVh

T Eirtpuä a<l h o c, lustris jam bis inihi quinqueperactis,

Omne fuit Muste carmen inerme me*:Nullaque, quae postit, scriptis tut millibus ex»stat

Littera Nasonis, sanguinolenta legi-Nec quemquam nostri, nist nos, laesere libelli: f

Artilicis periit cum caput Arte sita.

Onus(Se boc ipsum est injuria magna) perennemCandoristiculumnon sinit esse mei,

Quisquis i; est, (nam nomen adhuc utcunque tacebo)Cogit in assuctas sumere tela manus. >S

Ille relegatum gelidos Aquilonis ad ortusNon sinit exsilio delicuisse suo.

Vuiheraque immitisreqniem quaerentia vexattJactat & in noto verba canina foro:

Perpetuoque mihi sociatam foedere lecti tf

Non patitur miseri funera flere viri.

Cumque ego quassa meae complectat membra catinie jNaufragii tabulas pugnat habere mei.

Et qui debuerat subitas exstinguere flammas;

Is praedam medio raptor ab igne tulit.

Nititur ut profugae desint alimenta senectae}

Heu quanto nostris dignior ipse malis 1Di melius! quorum longi mihi maximus ille,

Qui nostras inopes noluit esse vias.

Huic igitur meritas grates ubicunque licebit,

Pro tam mansueto pectoresempcr agam.

Audiet haec Pontus, faciat quoque forsitan idem

Tstra sit Bt propior testilicafida mihi,

Fj?p<5

29

V

At