LEIBNITII ET B E H.N 0 UL LII , Er ist. XLV. 249

EPISTOLA XLV.LEIBNITII AD BERNOULLIUM.

Rclponsio ad Epistolam Bernoullianam , qux

decst.

De Solutione Hofpitaliaita Probi, celerrimi descensut.

Vir Nobilissime & Celeberrime ! Fautor Honoratissime !

P Er novissimum Cursorem ad Te dedi litferas, quas redditas 1697non dubito. Nunc veltdeo scribo, ut Hospitalianas a Te Febr.acceptas stutim remittam. Suspicabar Dnum. Marchionem II o s-piTALiuM [cui de successu gratulabor] Problematis Tui solutio-nem tandem esse reperturum , ubi animum intenderet , ut ex no-vissimis meis videbis; interim non dubito Tuis litteris multum fuisse

adjutum, unde id ipsum fortasse hausit, quaerendum esse fy n dsminimum. Dubitatio quidem Tua, de legitim itate ratiocinationisqua utitur, ratione non caret. Revera enim posito d s elementocurva’, & ejus distantia ab horizonte posita y , & pondere quo gra-vatur unumquodque corpus posito y n 1 ds-, momentum curva;ex axe erit summa factorum ex pondere ducto in distantiam, seu

Jy l ds\ sed hinc non statim sequitur, centrum gravitatis curva siconeratae per y 11 1 maxime descendere, cum distantia Centri gra-

vitatis sit momentum semper divisum per pondus totum f[y H 1 ds').'

Verum enimvero , quia pondus absolute sumtum potest intelli-gi datum , Problemate ita concepto , ut quaeratur curva , quae da-tum pondus data lege distributum per iplarn quamproxime horizon-ti admoveat, ideo res succedit feliciter, & dum momentum fitTom. I. 1 i , miui-