Z?8 c 0 M M E C I U M EPISTOLICI! M,

g nerali directa formarum maximum tninimumue praestantium, etiamj u l, linearum minimum prostantium portiones utcunque parvae mini-mum praestant: Ita quoque ex puncto unius portionis, seu hedrae[ quod eligi potest maxime determinatum ] ad punctum alteriusproximae portionis, quaerenda est via minima , composita ex mini-mis viis in utraque hedra ad punctum in communi hedrarum sec-TAB.XV. tione ita sumtum, ut summa sit poslibilium minima. Sint (Fig. 84.)hedrae [ nempe portiones planorum vel sphaericarum superficieruindatam superficiem tangentium, vel, si in sphaeris malis, osculantium ]L M N & P M N haec plana, aut hae superficies sphaericae vel he-drae , habeant communem in superficie data sectionem M N. Etsint duo puncta datae superficiei sibi indefinite vicina R & S, quaein hedris istis duabus determinatam maxime £ ob facilitatem calcu-li ] positionem habere intelligantur: quaerendum est sectionis he-drarum communis MN punctum tale T, ut minimarum ab R & Sad T, nempe ipsarum RT & ST [quae in Hedris planis sunt rec-tae , in sphaeris arcus magni] summa RT + ST sit omnium pos-sibilium minima, & determinatio puncti T dabit naturam lineae insuperficie data ducendae, inter puncta sua minimae, generalem. Etharum linearum eae deinde eligendae infinitae, quae transeunt perpunctum datum , & ex his demum una [ regulariter ] quae a punctodato tendit ad alterum punctum datum. Quod si Tibi alia occurritvia , tanto erit gratior. Sin hanc ipsam excolueris , etiam sic ju-cundum erit intelligere Tuo studio eruta; materia enim pulchra est,& Te digna. Vale.

Dabam Hanovera 29. Julii 1698-

Deditissimus

Godefridus Guilklmus Leibnitius.

EPi$-