L E IB NI T 1 1 E T B E OV L LI1 , Epist. CCXI. Z2>

. - . — - --- • ' '

EPISTOLA CCXI.

LEIBNITII AD BERNOULLIUM.

Responsio ad praecedentem.

D ?sua cum Neutonianis lite , Aeque Do&riu* serierum promwemla. •

Vir Celeberrime, Fautor Ronoratislime !

audeo res Tuas eo loco esse ut mutationem non quieras. Quia 1713.

Jf Dno Agnato Tuo firma spes est: successus, merito prioribus in- Octob-lixremus, nec Dnus. Abbas Fardella deerit pro (uo in nos af-fectu. Miror Dnum. Hermannum ne verbo quidem rerum sua-rilln statum significare mihi, ex quo Italia excellit.

Dnum. New tonum poenitebit favisse adulatoribus, & nuga-ces eorum conjecturas de meis repertis comprobasse quas non fun-datas esse haud poterat ignorare. Certe quae Keilxus ad memiserat ,& quar publice repetiisse intelligo, erant plena ineptiis,mihique refutatione indigna videbantur.

Vellem doctrinam Serierum , in qua potissimum versatus fuitNewtonus, promovisset longius, inprimis circa modum ag-noscendi utrum advergant, qui transcendentibus leque ac ordinariisquadret. Ita enim multa in transcendentibus agnosci possent, quaealias non facile paterent. Ideo Dominum Agnatum tuum hortatussum, ut huic argumento diligentius incumbat , repetiique moni-tum in adjecta Epistola, vel ideo quod ille de mente mea ex prio-re praecipitantius judicavitcum explicationem verborum meorumconvenientiorem, credo , mererer.

Universalissima [ id est ordinariis aeque ac transcendentibus qui-bufeunque communis ] haec regula est , ut omnis valor per Seriemfit advergens, cum partes Seriei in infinitum, decrescentes sunt al-ternis affirmativae & negativas. Et videtur methodus excogitari po£

Ss z se,