$4

C A P V T IV. ‘

S c h o 1 i o n.

126. Ratio huius insignis paradoxi, quod lentesperfectae hic minus vtilitatis praestent , quam lentesduplicatae et triplicatae praecedentes in hoc manifesto

5- est posita, quod hic non eiusmodi lente obiectiua egea-mus, pro qua sit X — o, sed potius tali, vt X m — X /rfedigi possit ad nihilum. Supra autem facile suisseteiusmodi lentes compositas inuenire , quae dum con-fusioni colorum mederentur, pro priori confusione da-ic tum valorem numeri X habuissent; verum hic nonopus est, vt illum laborem repetamus; sed potius aliomodo hanc investigationem ad praesens institutumaccommodari conueniet; duas scilicet pluresuc lentes,quae vnitae lentem perfectam constituebant,, hic tan-<s quam disjunctas consideremus quo pacto id commodiassequemur, vt non solum vtraque confusio lentemetiam ocularem in calculo comprehendendo penitustolli, sed etiam fortasse campus apparens \lterius ex-tendi queat; quem in finem sequens problema prae-mitti oportet.

Problema 2.

127. Inter lentem obiectiuam et ocularem ali-am 'nfuper lentem inserere, vt telescopium eidem pri-

^ ^ mo generi maneat accensendum..

Soli!-