DE PRNCIPU IS MATHEMATICIS.

5 4 hiodbokus Cyrenæus, ſodalis ui rOocRATIS Chii,multis Geometriam auxit x).

i i us i idem Lib. II.„ Meminit hujus Geometræ Pythagoræi vRO eus in Euelide„ l verbis: C Oed,co xq/ 0

7 1 6hbeg& RU, g oA vecrepeg e 9 e 7 455 4 rn er Teig dy rep dag ctunf Oe, dg em reif rdarfs. Idem forte 1duditum refe

Tlus III. 6.

121

8 54.. jlo-Siculus Agrigentinus, erat in. fg.edicis vir verlatiſſimus, hinc etiam urs hæ-Y). Inter multa, uæ ſcripſit, d veillbes ilpoëma non inelegans Aſtronomicum verſi ne craticascis 168. in plerisque conſonans ARA ro,& ſtellas tum 140deſeribens tum fixas Z). voss ius de ſcientiis Mathem. p. 8.vero hoc poëma p N ETRIO TRICLINI o adleribit. ltes.uin notatu dignum eſt, quod cantu furibundum adole 1tem, ac nudo err hoſtem impetentem compreſſerit, ac ſe 85Lerlt. Præcipua Autem ejus dogmata, teſte fee Aſſer itSTOBRÆO& excerpente WEIDLERO, ſequentia fuere: n 0.nempe 1) Solem ignis eſſe ingentem maſſam& Luna 1010

em. 2) Lunam diſci habere ſimilitudinem. 3) Cœ lum ipſumeryſtalli obtinere lpeciem. 4) Sidera igneæ naturæ eſſe, ex eoEne compoſita, qui æthere omprehenſus in prima loeroſioneamcuit. 5) Stellas inerrantes in eryſtallo cœli deſixas, blanc.das autem libere vagari. 6) Duos eſſe Soles, queue lumMmogenius ignis in alter adi hemiſphærio, none fn Kſplendori ſuo ſemper oppoſitum implet. 70. Solem nini ambi—elle, quam reflexionem radiorum lucis, ab Sur zohrern n per.ente Procedentium. 8) Solſtitiorum caufam ad Sph pelttinere, qua Sol continetur, ipſosque tropicos, qui impe iu 7ne longius pergere poſſit. 9) Lunam duplo She loneSole, quam a terra, diſtare. 10) Aére cedente Soll lüblümeleptentriones declinaſſe, ita, ut partes iis viciniores in ſubli

attolle-

EMFEDOCLESſophicis atque M

minis notra, ſive

O nur