„

210 LIBRI I. CAPUT IX.

trum, neque Thraſciæ a N, enim quod punctum per diametrumadverſum illi eſt ſpiraret. Niſi ab eo veniat, qui tamen nonlonge progreditur ventus quidam, quem accolæ Phœniciamvocant. Maxime igitur præcipui,& definiti venti hi ſunt: hoc-que modo diſpoſiti. ö

Ad literam M. in ſigura ſcripſit LAN AN us ventum Libonotum.quem ARISTOTELES quidem non ponit propter ipſius parvitatem; imoaperte dicit I Ielleſpontum non habere contrarium; ſed fecit, ut completusventorum numerus, quem alii tradunt, haberetur. Explicatius hane vento-rum doctrinam exponunt Geographi hodierni.

Ex tertio Meteororum.H 22.

Refrangitur autem a conſiſtente caligine circa Solem, autB Sol Lunam viſus: Quapropter non ex oppo-ſito ſicut lris adparet. Undique autem ſi-militer refracto, neceſſe eſt, circulum eſfe,aut circuli partem. Ab eodem enim ſignoad idem ſignum æquales frangentur ſupetcirculi lineam ſemper. Sit enim a puncto,in quo A ad B fracta,& ea, quæ eſt AC,F& quæ AFB,& quæ ADB, æquales autem& hæ AC, AF, AD, invicem. Et quæad B invicem ſcilicet CB, EB, DB; Et pro-trahatur A. B, quare Trianguli æquales,etenim ſuper æqualem, quæ eſt AEB, du-cantur autem perpendiculares ad AE B eA Oculus angulis; a C quidem, quæ eſt CE; ab Fautem, quæ eſt FE; a D autem, quæ eſt DE, æquales itaquẽ

hæ: in æqualibus enim triangulis,& in uno plano omncs, àrectum enim omnes ei, quæ eſt AEB,& ad unum punctumE, copulantur. Circulus igitur erit deſcriptus, centrum autemE. Sit autem B quidem Sol, Aautem viſus, quæ autem eſt circabk, circumferentia nubes, a qua refrangitur viſus ad 80

em.

. In