„

8

LO CA MATHEMATICA ARISTOTELIS. 279

illas ſolas revolvi, in quibus fertur, quod infime ordinatumeſt. Quæ quidem duarum Sphærarum primas revolvant, ſexerunt. Quæ vero poſteriorum quatuor, ſexdecim. Cunctarumvero numerus, tum earum, quæ ferunt, tum quæ revolvunteas, quinquaginta quinque. Quod ſi Lunæ,& Soli, non addataliquis quos diximus motus, omnes Sphæræ erunt ſeptem&quadraginta. Pluralitas itaque Sphærarum tanta ſit. Tex. 47.

Ex decimo tertio Metaphyſicæ.§ 55.

Qui dicunt Mathematicas ſcientias nihil de bono, vel pul-chro dicere, falſum dicunt. Dicunt enim& maxime often-unt. Nam etſi non nominant, quia tamen opera,& ratio-nes oſtendunt, nonne dicunt de eis? Pulchra namque maximebecies ſunt, ordo, commenſuratio,& definitum, quæ maximea Mathematicis ſcientiis oſtenduntur&c. Summa l. cap. 3.Placuit hec in Mathematicarum commemlationem, ac defenſionemPponere, cum non deſint liae noſtra tempeſtate ageometreti complures,qui eas libenter ſugillare ſolent. BLANC AN Us.

Ex Libro NonoDe Hiſtoria AnimaliumDe inceſſu Animalium.

9156. ög Etenim habentia pedes, quoniam ſuper utrumque oppo-dorum crurum viciſſim ſtant, pondusque ſuſtinent, neceſſeWent altero progrediente, inflectere alterum; æqualia nam-due longitudine lata ſunt habere oppoſita membra. Et quodonderi ſubſtat rectum eſſe oportet, ut perpendiculum ad ter-m. Quando autem progreditur, fit Hypothenuſa, valensauanentem magnitudinem,& eam, quæ interjacet. Quoniamatem æqualia ſunt membra, neceſſe eſt inflecti id, quod ma-net, aut in poplite, aut in conflexione. Cap. 7.

„ 5 E. e 2 Vult

1