Nova Ph^nomena. 89
Solis ortum , quando Venus erat fere semiplena: videbatur pars illa prse ceteris re-fulgens prope lectionem distans a cornu Meridionali ( sic loquitur Caminus etiamsi tumVenus non esset corniculata sed fere semiplena) paulo plus - parte diametri Plancta?.Erat praeterea non longe a limbo Orientali macula obscura oblongior, eaque propiorcornui Boreali quam Meridionali, ut in fecunda Figura . Orto Sole pars splendidiornon erat ut antea adeo proxima cornui Meridionali, a quo jam distabat f parte dia-metri , ut in III. Figura (p ). Tum quidem gavisus est sc reperiste evidentem no-tam motus hujus Planetae; sed simul miratus est fieri ex Meridie in Septentrionemin hemisphaerio inferiori nobis visibili, 6 c ex Septentrione in Austrum in hemilphae-rio superiori, ex quo melius determinatio motus Sc nomen desumitur. Hujusmodienim motus exemplum non habemus nisi forte in lunae libratione.
Tertia observatio. Postera die(idest 29. Aprilis) sub ortum Solis haec pars splen-didior vix avulse erat a sectione, Sc distabat a cornu Meridionali ~ parte diametri Pla-netae. Cum Sol elevatus est ad quartum gradum supra horizontem, conspiciebaturprope sectionem ( utor Auctoris vocabulis ) procul a cornu Meridionali f diametri.Deinde cum Sol ascendisset ad 6. min. 10. vise est centrum transiliisse, Lc sectioDisci (hoc est linea illuminationis quae separat partem obscuram ab illuminata) eamdividebat. Demum cum Sol ad septimum gradum pervenisset, adhuc ulterius pro-gressa apparebat Septententrionem versus, Sc a sectione in duas partes dividebatur*Ex quo infert habuisse aliquam inclinationem motus versus occasum.
Quarta observatio. Die 9. Maji circa Solis ortum vidit partem lucentem propecentrum Planeta? versus Boream cum duabus maculis obscuris, qua? sita? erant intersectionem Sc circumferentiam aequaliter invicem, & ab utroque cornu distantes. Cumtempus esset serenum observare licuit per horam Sc semiquadrantem ejus motum ,qui videbatur fieri a Meridie in Septentrionem sine ulla inclinatione sensibili aut adortum, aut ad occasum. In maculis autem obseuris, earumque motu tantam nota-vit varietatem, ut caussa? Optica? tribui non posset. Jubet hic nos consulere duas po-stremas Figuras.
Quinta observatio. Die 10. Sc 13. Maji ante Solis ortum videndam se praebuitpars splendidior prope centrum versus Boream.
Sexta & ultima observatio . Die 5. Sc 6. Junii (ejusdem anni 166J.) ante So-lis ortum eamdem partem majori pra? reliquis lumine fulgentem vidit inter cornuBoreale Sc centrum Planetae, notavitque eamdem varietatem irregularem in maculisobscuris. Exinde Venus nimium a Tellure removebatur , ac propterea haec phaeno-mena difficilius explorari poterant.
Promissis observationibus quas paulo clarius distinctas protulimus, negat Cajsnusse posse certam hic proferre sententiam, ut olim tulerat de maculis Jovis ac Martis:has enim in eorum oppositione cum Sole totis noctibus licuit observare, Veneris veromaculas nonnisi ad breve tempus. Si tamen supponamus partem illam qua? pra? cae-leris refulgere in Venere notata est, semper eamdem fuisse, dici potest {patio mi-nori quam diurno suum motum complere sive sit revolutionis, sive librationis, itaut23. circiter horis redeat eadem hora ad eumdemin Plancta situm:quod quidem nonfiat sine aliqua anomalia sive irregularitate. Nihilominus etiam supposito partem ful-gidiorem suisse semper eamdem, dicere an hic motus fiat per integram revolutionem ,aut per librationem tantum , /i, inquit, nondum aufim asseverare , quia nondum potuihums motus continuationem in magna parte arcus intueri , ut in aliis Planetis . E f
M hac
( p ) Sphaera Ca:Iestis pag.8o.Fig. 15.16.17. . Veneris, qua: minime videtur, neque pingitur in Fx-
has ipsas figuras exhibet, sed addita parte obscura 1 guris epistolx Caffinianx.