X

L. D U T E N S '

cea Leibnitiana autumarunt, & Philosophum hunc ad se scripsisse ìeo libro genuinas sententias suas contineri. P. Niceronus , qui diuParisiis cum P. Tourneminio vixit , cujus verba ipsa refert,locupletissimus est testis ad comprobandam veritatem assertio-nis hujus, quae cum dictis Pfaffii pugnat, & conjecturam hancconfirmat , re ipsa Ionicam suijse ad Psaffium responsionem. Let-te haec una erat ratio , qua uti posset Leibnitius , quum adeonovae , abfurdaeque Pfaffii epistolae responderet, qui vel ipsesatis sentiebat, se nimium praetergressum esse , quandoquidemmetuere videbatur, qao animo eam conjecturam Leibnitiusexcepturus esset. At Philosophus satius esse judicavit, ac seipso dignius, sinere, ut Theologus sua , quam putabat, acrisingenii acie illuderetur , quam ei succensere, quemadmodumopus fuisset, si illi inanem eam persuasionem extorquere vo-luisset. Eques de Jaucourt Clarissimum Bourguetum adducit vel-cri sponsorem de hac veritate , n osque certiores facit , doc-tissimum hunc Historiae Naturalis cultorem sibi affirmasse, seab AuSlore nostro plures literas accepisse , in quibus hic significa-bat , a se Theodiceam , suumque systema tamquam res gravissimas ,ac maximi momenti haberi : Additque huic testimonio episto-lam , quam Leibnitius ad celeberrimum Bignonum dederat Ha-noverae cal. Martiis anno 1708, ex qua haec affert: Quemad-modum Borujsue Regina, dum in vivis ageret, longe speciatissi-ma , qua Baylii leblione deleElabatur , me sapius jujserat senten-tiam meam verbis, ac scriptis declarare super iis, quae ille obje-cit, & qua mihi talia non videntur, ut dilui nequeant, nonnul-li etiam atque etiam me hortantur, ut omnia hac scripta colli-gam , & congesta in unum opus conneâam ( r ). Jam vero posthaec quid amplius esse potest , quamobrem credi queat , aLeibnitio , cujus ingenuus morum candor adeò omnibus per-spectus est, id consilium suscipi potuisse , ut Reginae tanto

hono-

serret, quibus innitebatur opinio adeo re- suam sententiam alii pedibus irent,pugnans argumentis , quae contrarium ora- ( r ) Vid. E pi st. Leibnitiì ad C. D. la-

nino evincunt; non verò crederet, debuis- chiam p. 501. Tom. I. ubi tentamina suase solam hanc assertionem satis esse , ut in Theodiceae paradoxi exprobratione tuetur,