234 DE CALILENDARIO

Alexandrinorum& Romanorum, beneficio ennea-decacteridis Metonicæ, in qua ſepties intercalatur,teſte Cenſorino, anno ſcilicet 3. C. 8.11. 14. 17.& 19,vt interuallo 19 annorum ſolarium, πνπτiiſeu inter-lunia, ad priſtinas ſedes proximè reſtituantur, in quoſpacio peraguntur 235 fermè lunationes, teſte Mau-rolyco. Æræ Alexandrinæ initium fuit feria ſecun-da, incurrens in kal. Octobres anno ante ordinatio-nem lulianam 2 67, vt in tabulis chronologicis o-ſtendemus. Hæſit tunc æquinoctium autumnale in26 Septembris, ſicut ex obſeruationibus Metonis,Euctemonis& Hipparchi euidenter appatet: quam-obrem neomenia proxima æquinoctio autumnaliaſſignata fuit initio menſis Tiſri, quod incidit quatti-duo poſt æram Alexandri Dhilkarnain. Vt autemneomenia proxima æquinoctio autumnali ſemperinitium fuit menſis Tiſti Hebræorum, ita neomeniaproxima æquinoctio verno initium fui menſis Ni-

lan, cuius die decima quinta ſoliti ſunt Iudæi cele-

brare ſuum Paſcha: in annis tamen intermediis en-neadecatteridis propter intercalationem menſis v-nius ſolaris, ſubinde neomenia Niſan& Tiſri lon-giůs diſtat à ſedibus æquinoctiorum. Cum ergo ſup-poſuerimus Chriſtum paſſum eſſe anno trecenteſi-mo quadrageſimo quatto Alexandri; ſi is dĩiuidaturper i ꝙ, in reſiduo relinquuntur 2, quod indicium eſtannum Iudaicum 379; fuiſſe ſecundum cycli Meto-nici, quare communis fuit, continens lunationesduodecim. Fuit tunc æquinoctium vernum in 23Martii,& annus iſte lulianus 78 ex enneadecaëte-ride luliana habuit aureum nume rum 2, qui poniturad 13 Kal. Aprilis in calendario Iuliano, vt ſignificetdie 20 Martii incidere nouilunium proximum æqui-noctio