264 DER CalENDARIO

Hebræi dictitãt à mundo condito vſq; ad æram Alo-xandri Dhilkarnain effluxiſſe annos 3449, vt oſten-ſum eſt in calendario Syriaco: iuxta quã ration an-nus mundi q 349 incurrit in annũ Chriſti 1588. Hæſunt inſigniores de cx reatione mundi autorum ſentẽ-tiæ, quas s nullo modo c oncilia te licet. Nebræus no-ſtri Alfragani inter fmaduertit diſſenſdæos in æra mundic1 dur uit: pro

51 ibf finem ca pitis primi, ani-

Chriſtianos& lu-ed de ea nihil defi-lum in numeratio-genti adhæſiſſe,&contrariãe ect. Inter noſti chronolo gos ſuntaliqui, q qui exiſtimant æram Iudaicam cœpille, cùma princ pio 1 pſæ eſſent decẽ enneadecatte-rides, h. e. anni cetionem annus mu

1

ntũ&nonaginta:ſecundum hãc ra-ndi i 539 incurreret in annũ Chri-ſti 1588. Quod autem æquinoctium autumnale tẽ-pore creationis mundi confectũ fuerit die 28 Octo-bris, anticipatio in annis Iulianis ſatis indicat: noſtroenim ſeculo Tekupha Tiſti ſtatuitur in x iii Octo-

bris. Atꝗ inter 14& 28 Octobris dies interiecti ſuntquatuordecim, cũ tamen anni mundi clapſi ſq3ꝰ re-quirant dies anticipatos44. quatenus ad anticipatio-nem diei vnius aſſumuntur a anni centũ. Sed dicendũeſt ab Hebreis te ede ben mpore collo-cari in xiiii Octobris, in quo hęſit ætate Moſis cùmprimũ Paſcha celebraretur, currente anno ærę Iudai-

cæ 2264. aliàs ſi verũ æquinoctium autumnireſpicia-tur, quod iam cõficitur 14 Septẽbris, vtiq; inter illud& priſcum creationis mundi: equinoctiũ autumnaledies ſunt interiecti 44. Hactenus rationẽ pręci-puorũ calendariorum expoſuimus, ſimulq́; oſtendi-mus à quibus epochis in multas annorum centuriasconti