OPERA PHILOLOGICA,

339

EPISTOLA XXXIV.

, De scripto Leibnitii de origine Francorum.

D Oleo , me spe colloquendi cum Dn. fratre tuo excidistè. Quod Gmihi aliquando notitiis literariis ex itinere suo favebit , plurimumvobis debebo. Gratum mihi erit videre objectiones insignium virorum Rei-teri &c Magnai scripto comprehensas. Ita enim talibus ex diversis regionibusmihi oblatis materia fecundae partis dabitur , qua satisfacere tentabo, in-genue tamen agniturus , quae sorte emendari aliquid jubebunt. Misi res-ponsionem meam ad Dn, Gundlingium Germanico sermone, ut, si lubet,eam Gundlingianis suis inferat, refutaturus, si videbitur. Mirum non est ,Romanos longinquas Francorum origines ignoraste, nihil illi de Bajoariis,nihil de Thuringis, unde sint orti, qui tamen serius advenere, cum jamnotiores hi populi Romanis essent. Danos ne nominant quidem. Saxones,nisi unus Ptolornxus , auctor Graecus, obiter dixisset , transalbinos fuisteab illis non haberemus. Ego putabam dudum confectum ab eruditis, Van-dalos non Slavonicam sed Teutonicam gentem fuisse , & prorsus a Winidisdistingui debere. Et gentes Maris Balthici cis Vistulam olim Germanicashabendas , quibus in jam exhaustas tot migrationibus regiones Vinidi demumsuccesière. Nec video , cur non gentes inter Eidoram & Oderam partempopulorum emittere communi consilio potuerint , quum agnatas essent ,lingua moribusque iisdem ; & cur non illis adjungere se potuerint etiamex Saxonibus & Danis quidam (uti postea, cum Britanniam Saxones, An-gliam futse invasere ) nam quod de odio adversus Danos dicitur , funda-mento carere arbitror , nec oriri nisi ex figmentis posterorum , qui perpetuainter Saxones , Danosque bella nobis narrant. Mihi judicium tuum de hisrebus intelligere gratum erit, pariter atque aliorum amicorum. De ulte-rioribus Francorum originibus nihil quod dicam habeo , quum desint au-toritates. Vereor, ne benignitate tua abutar. Vale & fave. Dabam Hanov.8. Maii 171 6.

EPISTOLA XXXV.

I. Petri M. Rusorum Imperat, elogium. II. De Sperlingianis & meritis Danorumin sudium Lexicographicis. III. De carminibus fatiloquis.

I. Uum nobis tam vicinus fueris, doleo Hanoveram adiri non potuifle »ut conspectu tuo srui liceret. Ego ad acidulas Pyrmontanas aliquotdies profectus sum , ut magni Russorum Monarchi exporrecta gratia frue-rer ; eidem per biduum , quod deinde Herrenhusa: prope Hanoveram egit,adha-si; miratus in tanto Principe non tantum humanitatem , sed & noti-tiam rerum & judicium acre.

Vv 2 II. Vel-

V v 2