278

In Apol. Tych. contra Ursum

Qualia ego infelix pro munere munera reddam?

Dum sit nummorum copia nulla mihi.

Nil aliud cum sit mihi jam pro munere munus,

Munere pro tanto munus habebis idem.

Nescius accipies tua munera (sint licet ampla),

Nescius accipies me hinc abeunte tua.

Non ego delector perituris his cito nummis,

Artibus ingenuis gaudeo adesse magis.

Nam brevis atque cito nummi peritura voluptas,

Quae venit ex studiis non peritura venit.

Yis praestare mihi gratissima munera, munus

Adque meas redeat perditum, amice, manus.

Gratia grata mihi fuerit, gratissima cunctis,

Nulla futura mihi gratia grata magis,

Si dederis centum nummorum millia mille,

Attamen ingrata est gratia tanta mihi.

Illius aspectu, vix gratum reddere amicum,

Perdita fac redeant, gratus amicus ero.

Si quid habent certi pulcherrima lumina coeliJudicii, occultum dic mihi Tycho locum.

Dic, ubi deponam tua munera tradita nobis,

Dic et eris merito magnus Apollo mihi.

Sin aliter, dubito titubante mente, nec unquamArtibus ulla tuis attribuenda fides.

Haec duo si efficias, tua tuncque perennis in orbeAtque erit Uraniae maxima danda fides.

<pdos hsQOs iyct) N. R. Ursus mpp.

Minus his versibus consentientes addit Ursus libello suo „De Astronomicis Hypothesibus.“Tychonem, ait, non omnem possidere sapientiam in cerebello suo Danico, neque illam infu-sam esse per lata foramina nasus Tychonis praecisi (constat, Tychoni quum Lipsiae dege-bat nocturno tempore commisso certamine singulari nasum fuisse praecisum); problemataergo haec illum solvere non posse:

1) Zoile si poteris, tu quaeque triangula solvas

Perque sinus solos absque operante manu.

Ut divisio nec neque multiplicatio fiat,

Sit quocunque loco maximus ipse sinus.

2) Zoile si poteris notis sinibusve duobus

Per divisum omnes invenias reliquos.

3) Noto unove sinu per singula scrupula cunctos,

Proxime et invenies arte sinus alios.

4) Zoile si poteris quantum perpendiculi omnis

Triquetri invenias per canonemque trium.

5) Dic ubi in orbe locus repedat quo corporis umbra

Qua vel in quovis fiat id arte loco ?

(Secundum Delambrum, qui in Hist. Astr. Moderne Yol. I. p. 287 sqq. pluribus deUrso agit ejusque libellis „Fundamento“ et „Hypothesibus Astronomicis.“)

4) p. 232. Quae his spectaverit verbis Tycho, sequentia illustrabunt: Rothmannus inliteris d. Bernburgi d. 28. Sept. 94. quaerit: „quid causae est, quod opus illud tuum de Come-tis supprimas, praesertim cum non tantum illud jam dudum fuerit absolutum, verum etiam totieset tanto tempore tam certo promiseris, te propediem illud emissurum?“ Ad haec Tycho:

. . . Quod Opus nostrum nondum publici juris fieri permiserim, multae et graves me deti-nuerunt rationes. Praeterquam enim in . . . observationibus plurimum indefesso studio ali-quot jam continuis annis sudarim, multa etiam praeterea longo jam tempore inciderunt, quaeme otio frui philosophico et Uraniae sacris, prout vellem, litare non permiserunt. Accessitet hoc, quod nostri circa cometarum apparentias accurate disquirendas labores plus temporisrequisierint, quam ingrati nonnulli homines, adeoque ex ipsis, qui disciplinarum et quidemmathematicarum amorem scientiamque haud minimam praetendunt, agnoscere potuerint. In-ter quos unus praesertim est, qui non saltem nullas mihi agere gratias pro tot vigilatisnoctibus, tot erogatis impensis aequum censuerit, sed et oblocutionibus, perversionibus &c.nos impetere non erubuerit. Is vero, qui prae ceteris nostrum in re cometica studium elevare