1613 .
819
igitur haberem animum volentis, usus sum verbis nolentis erga intercessorem,scilicet misere metuebam, ne non esset aeque frugalis et humilis sexta, atquede quinta sperabam. Hic divisione mei ipsius inter volentem et nolentemillud quidem boni consecutum est, ut essem suasoribus meis accusatus, illudvero mali, ut dolerem veluti de repulsa. Rursum hic animi vitio peccassevideor: ut si exercitus aliquis in hostem mittatur, male consentientibus interse consilii secreti auctoribus. Bonum evenisse divina gratia, tu ipse consciusex relatu necessarii tui: nam feminam mihi descripsit minime meis moribusmeisque usibus in re domestica idoneam.
Cum jam quinta mea cum gratulatione sola penes animum adeoque etpenes verba mea dominaretur, subito coorta est illi nova aemula, quam septi-mam numero, suasu illorum quos nosti, qui humilitatem quintae reddebantdespectam, in septima commendabant nobilitatem, frugalitatem utrinque ean-dem jactabant: credo septimam promotam cupiebant. Et erat pbysiognomiatalis, quae amari mereretur. Rursum ego et quintam omittere et septimameligere paratus eram, siquidem vera dicerentur de septima: id ut diligentercaveretur, petitioni meae tam erga patronos quam erga puellam miscui moni-tiones explorandi causa ipsius animum, sed dissuadendi vim continentes, rur-sum in volentem et nolentem divisus. Quid aliud sequi potuit, quam repulsa,cujus ipse veluti suasor eram ? Rursum hinc parta ad suasores meos excu-satio, mihi dolor, gynaeceis materia. Agnosco excessum hoc tempore meorumaffectuum, et in eo vim coeli stimulantis. Alio tempore quietiori animo suscipidebuit haec deliberatio. Bene an male cessisset conjugium nescio. Hocuno ore omnes conscii clamant, minime mihi consultum cum hac personafuturum fuisse, multoque minus propter numerosam et inopem familiam.
Famam itaque praeventurus aut oppressurus, animo irato gynaeceiseoque non bene defaecato, ad populares sum conversus, in nobilitatem tamentransire meditantes, e quibus suasu amici cujusdam octavam elegi. Jam tumenim patuit, exuendam ex animo hac vice misericordiam, proprii commodirationem in electione conjugis habendam esse. Hic in aestimatione erat locusmeus et conditio; forma in illa non valde commendabatur, mater tamen hones-tissima, ope frugalis educationis, modesti mores inter augmenta enitebant.Ulta est fortuna meum animum tot dubitationum fluctibus inquietum, objec-tum personae aeque inconstantis. Initio omnino volebat ipsa et cognati ejus,mox vellet an nollet, non ego tantum, sed ipsa etiam ignorabat. Accessitreligionis infamia, quae animum ipsius labentem impulit. Post interpositosaliquot dies composito nonnihil religionis negotio repetita promissio et deni-que confirmata tertio, cujus quidem confirmationis intra quatriduum illam poeni-tuit eoque deprecata est exequutionem: atque ego illam, omnibus suadentibus,deserui. Morbido quidem animo ad hanc petitionem accessi, nihil tamen exmorbo peccatum- in principio, pertinacia se successu temporis miscuit ex meturumorum, si desererem negotium; hinc multum temporis perditum, tres scilicetmenses. Finis vero quin bonus sit secutus, vel ipsa puellae inconstantiatestatur. Dubitant tamen, qui illam norunt, bene an male cessum fueritmatrimonium.
Hic tandem ego cautior, reliqua (supersunt enim tres aliae) sub velotractavi, quod nunc demum Illustri Generositati Tuae detego. Nam ususpraetextu octavae, quasi illam nequaquam cogitarem missam facere, secutusordinem, quo erant mihi post sextam commendatae, cum una, quam nonamnumero, tectis verbis locutus, exspectavi, si incauta, promta potius, signum
53 *