xviij P R M F A T I O.
vel aA«x«(ov^!, , scite vocat Isidorus Pelusiota in lib. i. Epist. cviir. & clxiii.
quibus alias aptari postunt ista Arnulsi Lexoviensis Episcopi, in Epistola ad HenricumPisanum Cardinalem , ubi de Ennodio , qui prima, quidem , inquit , facie difficilis (fiobscuras incedit , (fi cum rerum difficultatem stylus lucidior debeat aperire , intelligentiam po-tius sermo tenebrosus obtundit. Cumque habeat multum laboris injpectio , nihil habet assecutiovoluptatis , quia nec absolutione sententia complacet, nec oratio venustate. Summa ejus intentioeß , aliter omnia dixisse quam c ater i, ideoque totum quod loquitur , exquißta quadam im fl-eat ione complicat & innodat , ut reclius Jnnodius , quam Ennodius debeat appellari.
XXVI. Sed quorsum haec omnis /pectat oratio ? Quis enim de Graecitate, qua deagimus , fere est sollicitus ? Quotusquisque linguae disciplinarum omnium parenti, hacqua vivimus xcate impendit operam ? Vbi ventosa nescio qua (fi enormis loquacitas animosjuvenum ad magna furgentes , velut peßilenti quodam fidere adfiavit: ubi vernacula peneomnia, Latina pauca, Graeca, si quaedam excipias, nulla, quasi inter malas artes habean-tur literarum Grac arum studia , ut verbo utar Lactantij in libro de Mortibus persecuto»rum; quibus defatifientibm , fi qux offerantur typis mandanda , labascit in iis , prxfertim fipaullb,grandiora fint ,, exprimendis operarum animus , quae est querela magni olim Cu-jacij in Praefatione ad Lib. lx. Basilicon. Quod certe in hocce opere accidit , aquo edendo, praeter eruditionis in illo forte penuriam , lingua minus publici hodieJaporis ratio Parisienfes Typographos deterruit. Jamque dixeram cum TerentianoMauro , Hoc domi clausum manebit : Cum ecce vir rei Literariae perquam studiosusJoannes Anissonius Lugdunensis , qui artis Typographien , qux sub Gryphiis ,Tornesiis , Rovilliis , aliisque pridem ea in Urbe floruit , reparandae Glorix,dum paternis insistit vestigiis , sedulus incumbit, Glosiarij nostri Graecanici typis suiselegantiflimis edendi provinciam in se ultro recepit : Cujus quidem perspectae hacte-nus in praelo subactis ab eo tot voluminibus diligenti« illud “committere haud sumgravatus, cum minime dubitem , quin in illo edendo simili qua in caeceris adhibita ac-curatione partam existimationem pro viribus tueatur. Verum hic ego neque temporaacerbius notare constitui, neque mihi Censoris parces adsumere in eam maxime cul-pam , cujus meipsum inter multos conscium fateri malo quam convinci, & cui po-tius remedio aliquo in posterum succum cuperem. Sed si disciplinae, uc extera om-nia , habent sua fata , sua tempora , quidni etiam nostra non habeant tandem ali-quando propitiam Erigonem ? qux, ut ait Manilius,
Ad studium ducit mores , (fi peclora doclisArtibus instituit : nec tam compendia census ,
Quam caussas , viresque dabit perquirere rerum.
Illa decus lingua faciet , regnumque loquendi ,
Atque oculos mentis qua postit cernere cunila,
Quamvis occultis natura condita caustis.
Gallia nostra, juxta Catonem, duas res olim semper persequuta est , rem militarem,& argute loqui: LL ut ait Hieronymus, (qui Galliarum studia sua eciamnum xtate fuis-se florentiffima testatur,) fortissimis Lc eloquentissimis semper abundavit. At cum resmilitaris nunquam in tantum sese in Gallia extulerit, quam MAGNO fhb Princi-pe, exteris etiam , ipsifque Gallicanx virtutis xmulis ultro agnoscentibus , pristinumpariter decus receptura Literarum omnium studia par est existimare 5 neque minorem,quam sub illo eximio horum parente, totiesque ab istius sxculi eruditis celebrato,FRANCISCO 1. splendorem & existimationem consequutura. Nam cum Honosalat artes , omnefque incendantur ad studia gloria , Rexque Munificentiffimus non qui-busvis modo , ac liberalibus prxsertim instaurandis artibus pridem insistat, sed etiampropositis coronis (quas, sub illo , si iis aliquid credendum est, deferre gratia non so-let ,) addat in dies animos , sperandum fore omnino ut veterum Gallorum laus istain studiis, neglectaque pars illa disciplinarum, de qua querimur, longe splendidius inposterum efflorescat.
Un.iS.it^tiaiseko, veto, (‘tg-vib (fvji.iltlt hodie: