<3§ 183 M

Caput II.

De formatione ac propagatione pulsuum.

§. XXV.

artesiüs universum mundi spatium, per quod radii lu-cis propagantur, globulis suis secundi elementi reple-tum statuerat, eosque perfecte duros fecerat. Cum

igitur per experientiam constet, fi series hujusmodi globu-

lorum in altero termino percutiatur, puncto temporis ictumin ultimum globulum transferri; simili modo radios lucisefformari existimavit. In sol? enim aliisque corporibus luci-dis ejusmodi perpetuam partium agitationem ponit, qua glo-buli secundi elementi continuo impellantur, atque impressio-nem in instanti ad longissima intervalla transferant. Tumtemporis enim nondum erat compertum, lucem non in in-stanti, sed simili modo quo sonum, certo tempore per datumintervallum propagari.

§. XXVI. Si hoc phscnomenum Cartesio innotuisset,fortasse globulos ssios secundi elementi inter se non conti-guos, sed quam minimis intervallis a se invicem remotosstatuisset, ut quilibet, antequam proximum attingeret, perquoddam spatiolum promoveri debuisset, sicque non diffi-culter successivam lucis propagationem explicavisset. Verumtamen hxc explicatio alia maxima difficultate laborat, quafit ut ea nullo modo admitti possit. Ut enim hasc propa-

\

gacio