PROLEGOMENA; lvii

in alios no6 paucos . Narrant Sc Harmoni-um , qui hujus fuit filius, linguam GraeamAthenis didicisse . Multa porro quoque Syria-ca lingua scripsit. Utriusque autem erroremEphraim Syrus vir celeberrimus strenue con-futavit ,

ACTIO DECIMA

sancta; chalcedonensis

SYNODI ,

' OAmuel dixit : Est David Diaconus ex cu-i ä 44 , |J stodibus sacrorum vasorum , & Maras43, ' w * t' Diaconus, & Sabbas Diaconus, qui scriptaBeati Ephram per loca singula profert, virinter Syros sapientiflimus.

GEORGII SYNCELII

CHRONOGRAPHIA.

£*f.

Puris, A Tque ut hujus dicti Dei ferorum Patrumk- J 5- testem aliquem producamus , prodeat

nobis,divinus Ephraim , lingua, inquam , illapelago eloquentis scatens , dogmaticis suis deParadiso sermonibus hoc pactö differens. A-mcenis omnibus locis excelsis Paradisus eleva-tior : ad ejus vero radices diluvii pertigeruntaquae. Homines diluvio antiquiores inter Pa-radisum & Oceanum sedes habitationi com-modas obtinebant : Cain autem soboles omnisterram Naid , quas tremula exponitur , ' ln p 0 ,~lebat : Sech vero filii , ne cum Cain fratrici-dae progenie commiscerentur, in excelsioreterra parte ab Adamo jussi sunt consistere .

Quaere Ephraim sermonem de Para-diso .

BEATI JOANNISDAMASCENI

De iis , qui in fide dormierunt .

P /V D haec Beatus Ephram, cui secundusJtJL Christi adventus exactissime manife-st 55«. si a tus fuit, sic etiam loquitur . Tunc , in-quit , a liberis parentes condemnabuntur , quibona opera non patraverint . &c,

Eheu ergo omnibus qui mei similes sunt!S; , ut Beati Ephram verbis utar, VL illisqui sinistram partem sortientur.

PHOTll BIBLIOTHECA,

SANCTI EPHRAM

homilia X L I X,

f^-Caisma X Egimus Sancti Ephraim sermones unde»i% 1 'pag?' 1 r 4 quinquaginta, Quorum primus deplo-

5 '' - ' rautem ipsum inducit, qu$ admiserat in vi-

ta , ßc sequentium deinceps admonitidnumPrologi vicem prabet. Secundus fratribus inficenpbio degentibus adhortatio est . Tertiusad Pietatem invitat. Quartus eos, qui ad mo*Tom. I,

nachos primum adducuntur, informat : utetiam quintus, sextus, septimus, octavus,& nonus • quibus Sc decimus quodammodoconsentit, atque undecimus . thiodecimus si-militer introductorius est , & 13. 14.15. 1 6,17. 18. ip- usque ad vicesimum tertium,Nam qui deinceps sequitur, communem con-tinet admonitionem. At vigesimus quintusnon oportere locum mutare hortatur, 28.Non oportere docet ccenobii desertorem re-deuntem , ac pcenitentem repudiare . 2 ,p. exhistoria gesta refert, quam sit perniciosumprasidentibus non obedire : oportere quoqueChristianum iram differre, & injuriarum ob-livisci . Tricesimus de perturbationibus ani-mi fugiendis, 31. Abjecto animo qui sint,esse consolatione erigendos. 32. Per contra-dictionem ( qua diabolus quendam repugnan-tem inducit) temperantiae, & castitati robur,viresque addit. 33. De castitate praecepta dar.34. Quietem , atque silentium iis commen-dat, qui degere una volunt. 35. Non esseoculis vagandum docet. Quaedam etiam quasiad interrogationem factam institutio : An ci-borum abstinentia fornicationis frangatur co-gitatio , & qua re alia . 3 6. De mansuetudi-ne . 37. Habitus sermo est ad inobsequentes:quos etiam ( si non ad extremum interitus pr?»cipitarint) cum Dei metu , tum justo judiciofuturo compescit.38.Rectam pietatem edoces.'3p. Ad eos qui sua negligentia labuntur , &excusationes deinde excusant in peccatis.Qua-dragesimus ad Fratrem lapsum habitus est , &agit de poenitentia . 41. Suadet a juramento ,ac maledicentia abstinendum. 42. Colligicjuste punitum Heli sacerdotem legis : ad eumqui hac ipsa de re dubitabat . De timore porroDei quadragesimo tertio sermone disserit j ut& de dilectione quadragesimo quarto. 45.Multarum virtutum admonitiones , ac doctri-nam adEulogium, qui haec postplarat, ex-plicat . 4 6. Ad negligentem & ignavum mo-nachum habitus, argumentis pi/lchris ac va-riis a reditu ad saecularem vitam revocare il-lum studens , 47. Reprehensio est pravorummorum . 48. Quantum disserat solitaria vita2 seculari, ob oculos ponit. 4 p. SecundumChristi adventum describit, Sc ad poeniten-tiam homines hortatur.

In his admonitoriis sancti Viri sermonibusjure quis admiretur , quam alte penetret per-'suadendi vis , quantumque ab his fluat jucun-ditatis , quam denique affectuum copia refer-ti fint. Oratio tamen ejus ac figura , nihilmirum , si ad consuetum homiliarum usum ,Sc inelaboratum dicendi genus vergant. Nonenim in Auctorem sensuum , sed in horum in-terpretem ea conferenda culpa . Qui namqueSyriacae sunt linguae bene periti , verbis adeoac tropis excellere norunt, ut ambiguum sit,abhisne, an a sensu recondito tanta ejus di-cendi vis , atque elegantia proficilcatur . Qua»mobrem non tam dictionis humilitas admiran-da , quam illud suspiciendum , quomodo per'tantam verborum vilitatem tanta salus, atqueutilitas in legentes velut effundatur .

Eadem est refertus dicendi vi,& gratia ejus-

a dem

P