LX

PROLEGOMENA

ditym secretius alloqui, Quod cum alias sern-per utiliter faceres , tarnen hoc sacri solemnif-qu.e Jejunii tempore , necessario tibi faciun-dum esse censeo . Debet hoc sibi non immeri-to vindicare sanctorum reverentia dierum , utsolitis bonorum operum studiis aliquid adji-ciamus, nosque ipsos atque conscientias no-stras diligentius_discutiamus f Quod minimeimplere possumus, nisi mortalium occupatio-num paulisper cura & cogitatione postposita ,Nam quo pacto hujusmodi curgrum pulvereturbatum oculum in cordis penitiora infigerepossumus , & subtilius abdita quasque rimari -cum ne ea quidem , quae sunt ante oculps pla-ne discernere, ac dijudicare valeamus? Adhoc nempe hospitem nostrum , ut. ad te matu-rius proficisceretur , oravi, quod omnis ejussermo totaque doctrina tempori congruat.

Nihil enim ille humile , 'nil abjectum , nilmolle, nil infimum, aut sentit, aut loqui-tur , sed omnis ejus oratio de Deo est , rebus-que diyinis , de poenitentia , de judicio futu-ro , de aeterna vita , gaudioque justorum , dereproborum poenis , de acquirendis consum-mandisque yirtutibus, de vellendis radicitusyitjis. Jam vero laudatissimam illam Plato-nis sententiam , qua summam philosophiam ,meditationem mortis esse diffinjvit, ita pro-basse deprehenditur, ut omnis ferme ejus ser-mo in ea tuenda versari videatur . Terret, re-fovet , blanditur, hortatur j ac per varia dis-putationum genera nusquam sere , nisi laeta acrenidenti facie cernitur, etiam dum vitia ob-jurgat , lenitatis in ore gratiam fervat, seip-sum dejjcit se m per , nunquam insolenter attol-lit. Sed quid ego de hospite nostro tam multa?facies ipse periculum , ipseque integerrimejudicabis , ac de eo quid sentiendum sit, sta-tues . Qui si videbitur interdum horridioregengre dicepdi uri , pmnerpque fere cultumprationis omittere , partim aetati conceden-dum est (senex quippe priscam illam dictio-nem imitatur ) partim materi* imputandpm,quae profecto ea est, ut non capiat orationisornatum, partim immodic* festinationi me*acceptum referendum . Dura enim istum ad temittere , tuisque votis morem gerere , prae-propere studeo, minus fortasse limatus evase-rit , quam si plusculum temporis fuisset apudme . Magnam tamen ubique copiam licet ad-mirari , mirumque in modum illa ipsa negli«gentig orationis, ut de industria assumpta ,plus placet, Sed ne ego nimium imprudenssum , qui ultra te protraham sermone riostro,cum in praesentiarum sit hospes ille noster , adquem tota intentione audiendum praeparare testudui ? Habenda illi reverentia , neque com-mittendum , ut diutius vacet apud te . En ad-est , illum amplectere, iliique potius aures at-que animum applica . Jam enim tecum istum^linquo, Vale.

PETRUS FRANCISCUS ZINUS Epiß.adm,.CANONICUS VERONENSIS. tSL»,

Verone Esi.

I N maxima ac incredibili laetitia , quam pa» ßTt^’vencf.'

tria mea celebri civium atque ordinum 1574-omnium gratulatione prae se tulit, cum te sibia Pio IV. Pont. Opt. Max. ex lectissimo to-tius Rejpublicae Veneta; nobilitatis floreda.tum esse Sponsum atque Pastorem intellexit;ego summum animi mei gaudium tantispercaelare constitui , dum factissimum quemdamsenem, qui multis jam seculis pene mutus acsordidus in tenebris jacebat, excitarem : ut ame Latine loqui edoctus, & vestimentis pau-lo elegantioribus exornatus, tibi meo nominegratularetur. Hic est Ephraem iste , quemNisibis clara Mesopotamise civitas genuit, E-dessa Diaconum habuit , Graecia suspexit ,universa christiana Respublica est admirata ,

Mune Basilius Magnus unice dilexit, HuncDivus Gregarius Magni Basilii frater luculen-ta ac bene longa oratione summis laudibus in.coelum extulit. Hujus doctrina tam pia , tamfyncera , tam dulcis , tam gravis atque frugi-fera ab omnibus semper est habita , ut ejusopem mille ducentis jam annis e Syra in Grae-cam linguam conversa post sacrarum Scriptu-rarum lectionem Beatus Hieronymus in eccle-siis legi consuevisse testetur. Per hunc ego di-yinum senem ad te , Pater optime , tamquamad numen aliquod (quando tu in hac dioecesiDei personam ac vice m gens) gratulabundus& supplex accedo. Ad Deum autem qui adeunt,

& donare, & petere aliquid consueverunt,

Dono igitur tibi non aurum , non gemmas ,aut aromata , cujusmodi munera Regina Sabaattulit Salomoni : sed cum Vidua illa pauper-cula veluti minuta duo, quae tu pro eximiaanimi tui magnitudine, auro, & gemmis ,

& aromatibus antepones: nempe pr^clara acdivina quaedam hujus viri sanctissimi Ephraemmonumenta, quibus & tu non mediocriter de-lecteris , & gregis, filiorumque tuorum ani-mi ac corda , qu* viva veri Dei sunt templa ,decorentur, & bonus ac suavis odor fiant Deo,

8c Angelis , & hominibus . Atque hoc qui-dem est munusculum nostrum , Quod si tibi ,ut spero, & opto , non ingratum accidisse ,

§c prodesse ceteris intellexero • alia compluratum ejusdem Auctoris, tum aliorum Sancto-rum opera , qua; Graece scripta apud me con-servantur , labore ac studio nostro in lucemLatina prodibunt. Quod autem abs te peto,ejusmodi est, ut & tibi largienti, & acci-pienti mihi, patri aeque me» , atque ipsi Deosit futurum longe gratissimum : nimirum ucsponsam ipsam ruam , qüa» & pulcherrima est,

& tui, in quo uno virtutes omnes amabili

quodam mansuetudinis ac morum suavissimo»rum vinculo conjunctas cernit, amantiflima,quemadmodum amas, constanter ames , uceam nusto unquam tempore deseras, sed prae-sens omni officio ac pietate & amore perpetuqGomplectare. Vale,

Quatuor hi sancti viri ( Ephnem , scilicet , Ejusdem zi 'Nilus , Marcus , & Esaias ,) Augustine Pon-tifex humanissime, quos ego e Graeciae tene. re

bris,