268

S, EFHRAEM SYRI

Non erst compafandum illud quamvis fra-grantißimum cum unguento verbi Domini.Obtulit illa unguentum bonum & carita-tem : & lapsuum veniam recepit . Siqui-dem Salvator Christus , qui futurorum pri-scius est Deus, animi pereuntis propositumjustificavit , non quidem occulta pandensdelicta, qus antea peregerat admiranda mu-lier ; sed prius, debita , postea caritatemejus prtedicavit ,

Hic ego mente mecum perpendens , ca-riflimi & fideles, summopere de illa obstu-pefactus sum , quomodo ingressa sit , Asine timore ad ipsum accesserit ; quomodoante conspectum omnium convivarum ibidiscumbentium fleverit ; quomodo ita li-bere atque audacter capillos suos explicue-rit : quomodo pedes Christi inverecundeirrigaverit ; & quo pacto nullus omninoeam inde expulerit , nullusque prorsus in-dignatus ac stomachatus in eam fuerit ; sedperquam suavis potius atque jucundus ipsisfletus illius fuisset , & cunctis gemitus ejusdulcis, Muti enim A obstupefacti novitatererum , qua; cernebantur , erant : novumsiquidem & inauditum miraculum erat ,quod in convivio illo apparebat : mulieremscilicet meretricem non vocatam illuc in-gressam fuisse, & retro mensam stetisse, 8ccapitis capillos super pectus gestasse • ctquod manibus alabastrum unguenti electiteneret, & non esset qui eam interrogaret,cur huc intrasti ? aut diceret, quid hic qua;,ris , o mulier ? neque ex disoumbentibusquidem illis, atque comedentibus - sed eratomnibus dulce ac suave miraculum, & spe-ctaculum admiratione dignissimum jucundis»simumque . Omnes A rc hangest tremore cor.septi erant : Cherubim Sc Seraphim timoreperculsi aderant , contemplantes maximammulieris fiduciam , pedes Domini cum fer.vore tenentis , .Et Cherubim quidem ineum respicere omnino non audent ; muliervero peccatrix pedes ipsius osculatur . Sera-phim facies, suas alis cooperiunt ; & mulierpeccatrix palam & aperte adest . Angeliappropinquare throno nequeunt , & muliervestigia ejus capillis suis abstergit.

O mulier fide!illima , quo ego pacto ex-cellens ferventissimi propositi tui philtrumcommendabo! O mulier, quomodo magnumperfecta; anima; tuae in Deum desiderium lau-dabo ? aut quis sic dilexit , quemadmodumtu amasti? quis hominum ita acceptus fuit,sicut tu grata & accepta fuisti }

Haec omnia Salvator pro generis humanisalute pro sua clementia dispensat , ut fidu-ciam praebeat , qua ad pcenitentiam recur-rant qui delictorum vinculo constricti mnen.tur. Interea vero quum precibus & lacry»mis mulier incumberet , videns Pharisajus ,summopere est animo conturbatus. Caetetumpcenitentia ductus , quod Christum j nmum suam tamquam prophetam invitasset ,& amaras in corde suo cogitationes fovens,jntra seipsum sic ajebat. Hune ego prophe-tam elfe existimabam , futurorum prasscium ”,

praeteritorum cognitorem , & vatem perfe-ctum , Nunc aurem novi , ipsum insta 1 ’ c ®*terorum hominum esse, & neque ea q uS 0oculos versantur , scire .

At vero Dominus, qui cordium arcana ,tamquam creator, semper scrutatur, non sta*tim hominem nequam dure increpavit , i edpatienter occulta voluit in lucem proferre*Summa itaque cum mansuetudine atque be-nignitate , aenigmatice ei aperuit quae cogita-bat . Simon , Simon , inquit, habeo tibi pa-rabolam edicere , teque sermonum meorumjudicem volo constituere. Fceneratori umduo erant debitores , quorum unus ei debe-bat quinquaginta aureos , & alter quingen-tos . Quum autem ambo in paupertatem in-cidissent , videns magnus ille fcenerator eo-rum angustias, utrique debitum aeque dimit-tens , magnam suam misericordiam palamambobus exhibuit. Tu vero quam de ambo-bus sententiam pronuncias ? Quis eorum de-bet plus diligere eum qui ipsis debitum dtmisit ? cui minus donatum est , an is , cuiplura sunt dimissa ? uterque enim ab ips°remiffionem debitorum accepit.

Respondens Simon : cui plura , inquit ,donata sunt, is certe plus eum debet dilig e 're, Tum Dominus : recte, inquit , judica-sti. Audi nunc, & dicam tibi qua; ignoras.In domum quidem tuam , me honorare vo 'lens, vocasti ; Sed aqua pedes meos , tam-quam propheta; , non abluisti. Hac vero ,quam cernis , mulier , lacrvmis suis pedesmeos lavit, Sc capillis suis abstersit, sim ih-rer osculum mihi , Simon , non dedi st 1 -haec vero non cessavit osculari pedes meos.Oleo caput meum non unxisti : ista veropedes meos optimo unguento unxit. Qfl 3 'propter dico tibi : peccata multa , qua; tu 3me ignorari putas, remittuntur ei, quonia 1 " 11caritatem & dilectionem circa remissione 1 ? 1ostendere praevenit, Qui enim minus di} 1 *git, minus ei dimittitur : & qui plus dihgst’plus ei condonatur , Caeterum ne fcandah'zeris de salute istius peccatricis : Ego e«' 01veni, ut peccatores salvos facerem, eosq ue ’qui in tenebris lunt, illuminarem , Qu*ploratores suscepit Rahab , quum in D^ttpatrum studiose credidisset, nosti , quot fl0salvam illam fecit Jolue filius Nave , c °pertam exploratamque habens illius fidei” 'itaut nomen quidem ejus in omnibus v e .rationibus scriptum sit - fama vero i° d nCdecim tribubus Israel resonuerit ; ita d?istam ego suscipio : quemadmodum etN 00 ^sa me in fide immota , & in perfect 3 ci Qt otäte dilexit ; sic & ego eandem Q \ .corde , A ex tota anima electameritque in justorum numero qui m e 01 a u-

runt ’ & dimittentur ei debita ■

delebi-

iian’ 3 '

tem ejus in scculum seculorum n o 0tur ; sed in generationem generatsoti utn ;bitur id quod ea fecit, in memori 3 -” 1 J ota .ita ut praeclarum ipsius facinus dh' c£n a ^to-nes , fiant & ipsi bonorum ope rurrl ,^rulNres, aeternorumque ac copiosornN 1 ^ stl iratt'

participes. Cujus urinam mulieris

d*

1 '