D I
ADMONITIO DOMINI EPHRAEMDe Oratione vel Sermonibus ociofis .
Rfi •vig.eßmanona, interH omilias Cie
a T Icet in multis rebus (Fratres Chariffi.JL/ mi) nos, Deo propitio, vestra opera-^AnUtelfu! t ?° laetificet, & de Vestris profectibus frequen-Tom. 3. or- tius gaudeamus : tamen sunt aliqua , defZtuZ S per ^ ul ^ US vestra caritas debeat admoneri • &Gryneam ideo rogo, ut suggestionem nostram , sicutconsuevistis, libenter accipiatis. Caudeo ,Fratres dilectissimi , 8c Deo gratias ago ,quia vos ad audiendas lectiones divinas vi-deo ad Ecclesiam fideliter currere : sed si& profectum vestrum , St gaudium ve-strum complere ad integrum vultis , ma-turius convenire debetis . Nam in tamprolixis noctibus , quem non infirmitasdetinet , non fine reatu anima: fuse tar-dius ad Ecclesiam venit . Rogo vos ,fratres , si institores , aurifices , maturiusvigilant, ut possint corporis necessaria pro-videre : nos non debemus ante lucem adEcclesiam surgere , ut peccatorum indul-gentiam mereamur accipere ? Si negociato-res vigilare solent pro lucro pecuniae, nosquare non vigilemus pro amore vitae per.petuEe ? Interdum aliqui , ventis se tempe-statibusque committunt , & navigant abOriente usque ad Occidentem , & ab Oc-cidente usque ad Orientem , sustinentespericula multa , interdum etiam famem ,ac sitim amarissime tolerantes : Si hsecomnia illi patienter sufferunt, propter sub-stantiam perituram : nos quare pigeat vi-gilare propter vitam aeternam ? Et idearogo vos , ut , & maturius veniatis , &cum veneritis , magis orare vel psallere ,quam ociofis vos vel secularibus studeatisfabulis occupare. Qui enim ad Ecclesiamveniens verbosare voluerit, melius illi sue»
rat non veniffe : quia dum se infructuosisfabulis occupat, nec ipse psallit, nec aliospsallere , aut lectiones divinas audire per»mittit. Qui talis est , si cum parvo pec-cato ad Ecclesiam venit , cum. majori addomum propriam redit : quia ibi se ver-bosando studuit vulnerare , ubi psallendovel orando, & sibi , Sc aliis medicamentapotuit providere . Ante omnia , fratresCharissimi, quoties orationi incumbimus ,cum silentio , & quiete supplicare debe-mus : quia quicumque voluerit cum altavoce orare , omnibus juxta se stantibusorationis fructum videtur auferre . Rugitustantum , A suspiria , vel gemitus audiatur.Nam oratio nostra talis esse debet , qualisfuisse legitur S. Annse matris Beati Sa-muelis , Sic enim de illa scriptum est :Quia flens orabat, Sc labia ejus tantum-modo movebantur, Sc vox penitus non au-diebatur . Audiant haec omnes , & imi-tentur praecipue illi, qui ita alta garrulita-te } fine ulla verecundia, cüm strepitu vo-cis or an t, ut juxta se alios orare non per-mittant. Oremus ergo ( sicut dixi ) cumsuspirio , Sc rugitu vel gemitu, secundum
C T A, 581
illud propheticum : Rugiebam a gemitucordis mei. Oremus ( inquam ) non vocesonante, sed conscientia ad Dominum cla-mante . Orantes autem ( Fratres Charissi-mi ) quantum possumus , adjuvante Do-mino, laboremus, ut nulla nobis extraneacogitatio subrepere possit : ne forte aliudhabeamus in corde , & aliud proferamusex ore : ne forte dum lingua Dominumrogat, cogitatio in rebus variis occupata ,ab orationis sensu discedat : St inde ac-quirat peccatum , unde potuit habere re-medium . Si enim apud aliquam personampotentem velles aliquam caussam necessa-riam allegare , & subito aversus ab illo ,media interlocutione dirupta , aliquibus tevelles scurilitatibus occupare , qualem pu-tas injuriam illi personae , cum qua loque-baris, inferres ? aut quomodo contra te ,illius iracundiam commoveres ? Si ergocum homine loquentes , tota intentioneanimi laboramus, ne aliud cogitantes , illicum quo loquimur, injuriam facere videa-mur , cum Deo in oratione loquentes,& ante tantam majestatem peccatorum no-strorum miserias allegantes , non nos pu-det , & non erubescimus captivis sensibushuc illucque discurrere, & infelicem men-tem multis occupationibus a conspectu di-vinae Majestatis abstrahere ? Et ideo unus-quisque antequam in oratione procumbat ,omnes cogitationes superfluas ab animi fuiintentione , Deo auxiliante , repellat : utanima nostra Sancti Spiritus fervore suc-censa , omne vitium compunctionis , velorationis igne consumat, & vagas, ac vo-laticas cogitationes longe dispergat , ut solaevirtutes tantum, & sancta: meditationes incordibus nostris, locum semper inveniant.Considerate , Fratres Charissimi , quasso
VOS , & videte , quam fit dura ista capti,viras, ue lingua quasi cum Deo loquatur,ßc tota animi intentio ad terram & parie-tes, vel lapides dirigatur. Et si ista, q Uselicite alio tempore , vel cogitare possumus,vel videre, nimis durum est , si nobis inoratione subrepant, putas illa , quse etiamalio tempore illicite cogitantur , quantummali erit , si ea in oratione positi cogite-mus ? id est fl cupiditatem , 1 si odium , fliracundiam , aut luxuriam , vel adulteria,Sc cetera his similia , inclinati , ad ora.tionem ante cordis nostri oculos propona-mus. Unde, Fratres Charissimi, totis me-dullis conscientia: Dominum deprecemur,ut nos ab ista ludificatione daemonum li-berare , & peccatorum nobis indulgentiamdonare dignetur . Et ideo, dilectissimi fra-tres , iterum atque iterum rogo , si fierinon potest , ut istas captivitates animae adintegrum possitis evadere , vel quantumpossumus ( auxiliante Domino ) labore-mus , u t ei vel tardius occurrere nonvideamur körte per negligentiam dumorantes aliud cogitamus , inde apud Do-minum inveniamus offensam , unde po-reramu; acquirere gratiam. Ore mus ergo ,
Fra-