t C1! ]

vatione poli sunt constantes. Deinde sit Parallaxis Innre aequatorea inminutis circuli secundis t , sinus unius secundi — s ; parallaxis alti-tudinis — ar, & parallaxis azimuthi =j y sit porro altitudo vera — a;altitudo visa rs a ,; azimuthum a meridie ad ortum vel occasum nume-ratum verum — b, visum = ß. Hisce positis erit

I. ) Datis altitudine & azimutho vtfis,

X = 7T A cos a — t B sin a cos ß,

_7T B sin ß.

^ cos a

ac proinde altitudo vera a = a -f- x,

azimuthum verum b — ß — y.

II. ) Datis altitudine & azimutho veris,

x — 7T A cos s — 7r B sin a cos b -f- t tt s sin a cos a.

„ rr j5 sin b.

y ctia

quibus inventis erit altitudo visa a — a — x,

azimuthum visum ß — b y.

ubi facilioris calculi gratia notandum, este log 1 = 4. 6855749. Pa-rallaxis azimuthi vulgo nulla statuitur, & recte id quidem, si terraforet exacte rotunda. Longe alia autem ratio est, cum terra est figuraeoblonga; seu sph$roidic$, tunc enim linea verticalis non per centrumterra; transit, indeque disterentia inter azimuthum visum & verum oria-tur necesie est.

FORMULAE PRO PARALLAXI DECLINATIONIS ETASCENSIONIS RECTAS.

Positis iisdem quae initio §. praec. quaerantur C & D, ita ut sit C —(1— n) sin <p ■■— n fm (p cos <p z , & D = cos <p -f- n cos <p sin <p 2 . De-inde si fuerit declinatio- vera — a, visa = a; elongatio a meridiano vera

== b,