( 4 > 7 ) .

Est tibi dux ægro, incolumen qui deinde reducetHinc tibi (si mens est, si sensus interiorisElimine non prorsus cassum, neque tam miserandaConditione satum te nobis fata dedere )

Hinc tibi ab opposita ostendam regione micantemTelluris vultum radiantis lumine solisDiffuso Oceani in faeiem. V iden nt modo vastaMachina in exiguam molem contracta videtur?

Die ubi sylvarum species ? ubi flumina, montes,

Stagna, lacus, urbes, brumæ discrimen, et æstus ?

Ut tantum species candentis mansit, et atri ?

Ut maculat clarum Oceanum nigra insula passim?

Qnæ recti nusquam aut curni geometrica amussisAtqui ex iis quid confusum discriminât ambo.

Jam tibi non Tellus sed verè luna videtur.

Rcspice iamque ubi sis. Numquid tibi Cyntliia parra estOlim quanta fuit? Specta quantum amplus horizonPerpetuo eædens ad fines adpropianti ?

Jamque ubi nocturnæ species ea lampadis ? EcceOrdine persimili sylvæ, mare, flumina montes,

Quæ ne sint frustra, species cerne inde coortasNempe liomines, angues, pecudes, volitantia, pisces.Jam tibi non Luna est sed Tellus vera videtur.

Non operæ precium est nunc ista in sede cupireOentis colloquium, obscurisque intendere verbis.

Nam neque plus tandem te docta relata docerentQuam tu per temet certus comprendere possis.Splendens nostra maris species cum corporeopacoTetnpore præsenti quam prospiciantur ab hisceOris, credentur per plurima secla fuisseObvia forte secus? Numquid Cerealia régnaNeptuni imperiumque datas confundere sorteisContemerando suos fines magis ista videbitGens, quam monstrarit longa experientia nobis ?

Quam modica est illic multo variatio seclo,

Incola ne proprius vix ullam existimet esse?

Nempe velut pontus de littore cessit IberoIV,

2 ?