De (i) lumitie Nicolai Copernici.

Heic ego te appelle veneranda prædite menteIngenium cuius obscuri infamia secliNon tetigit et voxaion est suppressa strepeutiMurmure stultorum, generose Copernice, cuiusPulsaruut nostra teneros monumenta per annosMentem, cum sensu ac ratione aliéna putaremQuæ manibus nunc altrecto, teneoque reperla;Posteaquam in dubium sensim vaga opinio vulgiLapsa est et rigido reputata examine digna ,

Quantumvis stagyrita meum nocteisque diesqueGræcorumque cohors, Italum que Arabumque sophorumVincirent animum, concorsque familia tantaInde ubi Judicium ingenio insligante, apeririCœperunt veri fontes, pulcberrimaque iliaEmieuit rerum species (nam ne deus altusVerlentis secli melioris non mediocremDestinât (haud veluti media de plebe) miuistrum .Alque ubi sanxerunt rationum tnillia veriConceptam speciem, facilis nalura reperta ,

Tum demum licuit quoque posse favore MathesisIngenio partisque tuo rationibus utiUt tibi Timei sensum placuisse libenterAccessi Aegesiæ, Nicætæ, PythagoræqueJam tibi non Tellus tantum media esse negatur,

Quod reliqui potuere satis multo ante videre ;

Verum etiam annali gyro circum atriasolis( Citima ceu reliqua hæc septem concentrica ) ferri,Dumraptim eirca proprium quoque concita centrumMundani specie motus fallitque diurni,

Tantorum unde subit vultus circumque rotantumDeliræ soboles quæ sunt comperta Mathesis.

(i) lirunus (Jordan u s), de monade numéro et figura , p. 327.