ra-

( 443 )

facit visui decrescere per maiorem aul minorentdiorum directormn collectionem et fractionem, ut estibi explicatum. Et oppositio nunc facta militât in solovisu directo.

Quæres secundo cur propinqua per hoc instrumen-tum non cernuntur? Respondendum est si uteremurlioc inslrumento unico vitro, hoc est anteriori lenti-culari, et visibiie, puta scriptura, vel aliquid taie,esset circa extrema spacij quod sibi res per hoc ipsumvitrum limitât et déterminât. De quo supra saepiusactumest, tune egregiè inserviturum : quia duplex fitrei excreseentia, altéra per remotionem debitam vitridicti à re ipsa, altéra per remotionem item debitameiusdem vitri ab oculo : concurrunt erïim in eodemvitro finis utriusque spacij in quibus finibus res velmaximè per iam explicata ampliatur. Quod si et vitrumet oculus sint intra rei spacium, res nihilomiuus op-time ab oculo præsertim senili, cernitur, sed per uni-cam excrescentiam aut per utranque, imperfectam ta-men : nam perfecta est, ut dixi, circa fines utriusquespacii : et propterea amoto posteriori vitro, semperquæque scriptura optime legi poterit per hoc instru-mentum, posito oculo in loco dicti vitri iam amoti.Itaque cum vitrum solüm lenticulare hic inserviat,apposito altero visus omnino turbabitur, quia novisfractionibus totus confunditur et ipsius correctionehicnon est opus. Ut igitur instrumentum hoc utroquevitro ornatum et completum visui commode serviatdebet vitrum anterius esse extra spacium rei visibilissupra limitatum, ut correctio per vitrum posteriuslocum habeat, nimirum ubi radij recli cum fraclis