Buch 
Epistolae ad Joannem Kepplerum mathematicum Caesareum scriptae : insertis ad easdem responsionibus Kepplerianis, quotquot hactenus reperiri potuerunt: opus novum, quo recondita Kepplerianae doctrinae capita dilucide explicantur et historia literaria in universum mirifice illustratur, nunc primum cum praefatione de meritis Germanorum in mathesin, introductione in historiam literariam saeculorum XVI. et XVII. et Jo. Keppleri vita jussu et auspiciis Caroli VI. Romanor. Imperat. S.A.P.F.V.P.P. ex manuscriptis editum / [Joannes Kepler]
Seite
414
JPEG-Download
 

414

E P I S T O L JE

1628- Dico igitur cauläm hanc eile, quia lit, quia pugnant cum ipsius essentia. 16oZ.circularis linea ( qu# #quivalet Noluit igitur aliam indere formamchord# rect#, & #quifonat, ii circu- mundo materiato, quam cujus Ideamlatiter tendi possit) in 2. 3. 4.5. 6. 8. reperitimmateriatam,& ut ita dicam,dividi geometrice potest, in 7 9.11.13. inspaciofam in sua essentia. Illageometrice dividi nequit, non vitio vero non admittit septangulum,na-intellectus nostri, non imperfectione nangulum: nullum igitur hujusmodiscienti# geometri c#, sed natura. Im- neque in corporibus, neque in mo-plicat quippe contradictionem, cir- tibus , neque in sensuum pr#sidibusculum in 7 aequalia geometrice divi- facultatibus est expressum. Causamdere. Itaque facultas illa, quae rei, quam detegunriau^es, quaere ali-praeest auditui, summ# rationis ca- am, li haec non placet.-pax, illos sonos improbat, qui stu- Jam ad divisionem intervalli dia-unt a longitudinibus dyecofiergq- pason. Ex mea ratiocinatione au-re^; approbat, qui a longitudinibus riumque judicio nascuntur vocesgeometricis pendent. Qua in re istae , ut vides in margine ubi ima Fig. vi.creatorem imitatur creatura, nam G notat chordam totam. Sequun-i-d.F.'& ille rerum Ideas desumpsit e pe- tur bb cd dis e g & superiores. Jamnu geometrico, non ex quantita- intervallum Gb & supremum primitibus dyeco^sTp^TQig. Pene dixif- diastematis diairaa-dv e g nondumfern, illud creavit, quod creari po- sunt divisa, desunt enim voces Afkfi.tuit, quod non potuit, omisit. Sane Cum autem G b sit |, dividendumfatendum, est, quod contendit Plato erit in recepta & usitata intervalla& ex eo Cicero:nefas esse cogitare, Sunt autem jam stabilita intervallaMundus ut D E U S condiderit mundum non cd\dc -? Q h e\\. Semiditonus autemoptimus a quam sieri potuit optimum, ipse opti- Gb non habet plus quam semitoni-DEOex mus & perfectissimus, (f) In hoc solo um & tonum. Aufer igitur scmito-ossendit pietas, quod bonitatis leges nium \\ a semiditono §, restat non& necessitatem videt collocari, non minor tonus j|, sed major J. Ergoin DEI creatoris arbitrio, sed extra inter GA est * Similiter interasin Idea geometrica. Atqui cogitet g est f inter eg f, & inter dis e est §f, (*)Theologus hanc ipsam rerum geo- oportet igitur vocem /'sic aptari, utmetricarum familiam, ex qua Idea usitata & in prioribus confirmatamundi deprompta est, prius in ipsa statuantur intervalla; quod sit, si fg essentia divina fuisse, quam in mate- sit 5, tunc dis /est & ef\\. H#cria. Ad materia enim mente potest igitur est justa divisio r£abstrahi, a mente divina abstrahi co- ut intervalla sic se mutuo sequanturgitatione non potest. Igitur in DEO in cantu duro J jf ß } J J. In cantufuit essentialiter ab sterno, in mate- molli f I ff £ f. Ubi in com-riam ex DEI essentia creando influ- missura duorum systematum diaira-Trimutit xit. Diceres, essentiam divinam esse crdv continuantur duo toni majores,ss, sym- fph#ricum, vacans ipacio & mate- &/* imperfecte consonant, ut & ac:

0 um ' ria, sic ut Deus Pater sit centrum, Fi-lius superficies, Spiritus distanti# ae-qualitas centri a superficie. Jamnovum in Theologia non est, volun-

infinitispossibili-bus esttondittu.

differentia imperfectionis est com-ma: quod puto a Reinhardo appel-lari Lupum organicum , nescio ta -Lupus.men. Nam auribus h#c imperfe-^«^*

or-

tatem & arbitrium DEI regi a legi- ctio non deprehenditur. Acceduntbus essenti# fu#; ut mentiri nolit, tres claves fall# fis gis cis , quibus aquia non potest; contradictoria no- tono (non minore ut in bc, de ,

. r . per

Q) Locus Ciceroni» extat Ltb. II. de divinatione omnino conferendusClim G, G. L. Effays de Tbeodicce Part. II. n, uj. 225, H.

g 4dis 5

G 8

g 3e fG 6