Drabn.
ORDO II.
1161
tis ciliatis, intcvioribus superficie stellato - pilosis, exteriori-bus glabrescentibus, scapo suprapliyllo siliculiscjue oralibus(parvis) stylo tereti coronatis glabris. Wni.Ni). Fl. lapp. t. 11.f. 5. siliculae auctae. Rchb. pl. erit. Vlil. ic. 1019 — 22.
Lappländisches H. ZJ. 8, Von den Blättern sind die äussem derBosette gewimpert übrigens kahl, die Innern auf ihrer Fläche noch mitSternhaaren besetzt, vgl. Fig. B. in unsern Abbildungen, der Schafthat an üppigeren Exemplaren 1 — 2 Blätter, die Schötchen sind klein.Am Geisstein in Tyrol b. Kitzbühl von Hm. Dr. TtuuNSTBiNisn einge-sendet (ic. Fig. 1021 — 22.) Schcidekalpe b. Heilgenblut.
2881. Dr. cnrinthiaca Hopp, scapis subdipliyllis,foliis caudicum lanccolalis integerrimis subdentalisve pubestellata adspersis basi angustatis ciliatis, scaporum ovatis, si-liculis lanccolalis arrectis pedicelluin aequantibus, his scaposuperne pedicellisque glaberrimis. Kcito, pl. erit, IV. 567 —569. D . Johannis Host. specimina quaedam paulo majora.— D. JIoppeana Rud. glabrior.
Kärnthnerisches H. Z}. 6. 7. Sie hat im Wuchs viel Aehnlichkeitmit J), frigida, ist aber lebhaft grün, ihre Blumen nüttelgross und weiss.Die Fruchtstiele und Früchte verhalten sich in ihrer Richtung wie beiErytinum chciranthoides. Auf der Pastcrze vou Hoppe und Hornschuciientdeckt, und uns von letzterem nebst der folgenden zur Abbildung go-fälligst mitgetheilt,
2882. Dr. lnevigata Ilorr. glaberrima, scapis nudismonopliyllisve, foliis caudicum lanceolatis integerrimis basiangustatis, scaporum ovato - oblongis, siliculis oblongo-lan-ceolalis pedicellum aequantibus. Rchb. pl. erit. IV. 570. 571.
Glattes H. 2J. 6. 7. Voriger ähnlich, aber ganz kahl und blos»chaftblüthig, der Stock dicker und holziger, die obere Pflanze dagegenniedriger. Am Kalsor in der Fleis b. Heilgenblut, Thürl in Tyrol,HopPJj, ScilUUliBT,
2883. Dr. nivalis W. scapis midis monopliyllis gla-bris, foliis oblongo - linearibus ciliatis subpilosis, siliculis el-1'ptigp-oblongis pedicellisque patenti-divergentibus glaberri-,n ’s. Reim. pl. erit. VIII. 1045 — 47. Dr. stellata FI.dnn. 142.