51

gewisselde brieven legateerde hij aan de akademische biblio-theek te Leiden, met verzoek aan de professoren de Vol-der, te Leiden, en Fullenius, te Franeker: »die te willendoorsien, en ’t geen daerin soude mogen weesen bequaemom gepubliceert te werden, het selve te willen besorgenten besten zij sullen connen.” De Volder en Fulleniushebben zich van die eervolle laak op waardige wijze ge-kweten. In 1703 verschenen de Opera posthuma van Huy-gens in eerste uitgave, ’s Gravesande verzamelde vervolgenszijne verspreide geschriften en gaf deze in 1724 uit intwee deelen, onder den titel van Opera varia; hierop liethij in 1728 zijne overige werken, als Opera reliqua , vol-gen, waarvan de op nieuw gedrukte Opera posthuma delaatste afdeeling uilmaken. Eindelijk gaf P. J. Uylen-broek in 1833—1834 in twee boekdeelen een gedeelteder briefwisseling van Huygens met andere geleerden derzeventiende eeuw uit.

Zoo hebben zich dus verscheidene vaderlandsche geleer-den , meerendeels hoogleeraren aan de Leidsche hoogeschool,verdienstelijk gemaakt door hetgeen Huygens gedurende zijnleven gewerkt heeft ook voor het nageslacht te bewaren.In die werken weerspiegelt zich zijn geest. Het is die vaneen groot man , wiens naam met eerbied, in éénen ademmet dien van Galilei en van Newton, zal genoemd wor-den , zoolang de natuurwetenschap zelve in eere gehoudenwordt. Groot niet enkel door zijne ontdekkingen op hetgebied der zuivere wetenschap , maar ook door de toepassin-gen, welke hij daarvan gemaakt heeft ten nutte der mensch-heid. Ik eindig met de woorden 83 ) van den markies de

4*