Band 
Zweiter Band. M - Z.
Seite
449-450
JPEG-Download
 

449

PLAUTUS.

PLAUTUS

450

17^21. Peaitttts. Comoediae aliquot selectiorcs (Am-pliitr., Asin., Aulul.), ex multis exemplaribus collatisdilig entissime recognitae, uns cum annotatt. ex doctiss.viror. observationc (op. Gisb. Longolii et cum Jac.Omplinlii sclioliis). Par., Ger. Morrliius, 153°, 4 -Auch ib., Meli. Yascosanus, 1-534» 4 -*17222. — comoediae V a mendis purgatae, ac nu-Uieris suis, quo ad ejus fieri potuit, restitntae, quibusaddidiinus Trimmimum. Capteivei. Aulularia. Miles.Menneclimei. Mostellaria. Trinummus. Magdeb., Cli.Rodingerus, 154 2 , 8-

Vorher Magd., Mich. Lotther, 1536, 8- Nach G. Ma-jor’s Vorrede scheint es, als wäre Wfg. Jacobus der wirk-liche Herausgeber. Indessen legt man die Ausg. gewöhn-lich dem Jo. Camerarius hei.

*172250’. — comoediae IV selectae, Ampliitr., Captivi,Epidicus, Rudeiis, cum interpr. et notis, quas in us.Delpli. edid. Jac. Operaritis. Selegit, recens. , indice-que adjecto scholis aptavit Sm. Patrick. Lond., 1724, 8-17225 b, — comoediae III, Captivi, Miles gloriosus,Trinummus. In tironum gratiam et nsnrn scliolar.edid. F. Lindemann. Acc. de vetere prosodia libellus.Lps., Ilinriclts, 1325, 8- ( l 'd' 1 ‘ 1 .)

17224. — Ainpltitrno, in usnm leett. edid. F. Ast.Landshuti, Tliomann, ißlß, 8- (9 gr-)

*17225. — Aulularia a mendis vindicata et doctissi-ttiis sclioliis antca a Mr. Sydelio illustrata, nunc verorbetoricis nrgumentis et brevioribus novis sclioliis au-cta a St. Riccio. (Lps.), 1569; ß.

Sj-del’s Ausg. war Arg., 1537, 4. erschienen.

17226. — Aulularia plautina. comedia 4 lepidissima.que ctsi al’s incomplexa. a Codro. Urceo tarne est per-lecta. cü familiari explanatüne. Colonine,, opera lio-Uestor. libror. Quenteil, o. J ., (i 5 ° 2 — 17 ), 4 - gotk.

28 Bll. n der Sign. a-e. Fehlt bei Panzer. Mit die-ser Ausg. von völlig gleichem Inhalte sind * Albijmrgi,Viridimontanus, 1509, 4. und "Arg ., Prüss, o. J., 4.,

nur dass diese beiden letztem das kleine Gedicht vonPoliUanus nicht enthalten, welches auf dem Titel derQuentelschen Ausg. steht. Die Ausgg. ‘Arg., Schürer,1511 od. -14, 4. enthalten zwar denselben Text und

Comm., aber von den der Quentel’schen Ausg. Vorgesetz-ten Gedichten nur die des Iliso und Philesius.

17227. — Aulularia emendatius edita, commentariisRlustrnta stud. Ant. Benedicti. Acced. ejusd. animadw.c iit. Romae, Salomoni, 1754 , 8-B. hat Mss. und alte Ausgg. benutzt.

17223. — Captivi et Menaoclimi. E rec. Gronoviic Um varietate lect. et notis perpetuis in us. scliolar.^commodavit C. Adf. Menzel. Vratisl., Iloläufer,

’Bu , 8- ( l6 £ 7 -) _ .

17229. — Captivi, comoedia. Ad metricae legis noi-^lain recensuit, collatione V codd. mss. et obss. auxitR Bossclia. Amst., den Hengst, 1317, 8 -17250. — Menaeclimi cum notis Dion. Lambini.“‘lltnanticae , 158 1 , 8-

. *17251. — I'. Lacermi (d. i. Dich. Ang. Cakmeli)I 11 rtiilitem gloriosum commentarius, et ejusd. fabulaeJhterpretatio italicis versibus concinnnta (cum textui;it: -) Yen., Recurti, 1742, 4.

*7252. — miles gloriosus cum notis superior. inter-E?. e tum selectis atque suis edid. J. Trg. Lbr. Danz.’ lt 'ar., Gädike, 1304, ß. (1 Thl. ß gr.)l 7253. — Mostellaria. Par., Bnon, 1560, 4.

)7234. — Rudens, ad editt. antiquar. fidem, tum adl 'itic 0 r. einendatt. et ad metricae legis normam passimetl cta. Edid. F. Yolg. Reiz. Lps., Sclivyickext, 1789,C 7 gr.)

j 7255, — Trinummus. Rec. et praefatus cst Gf. Her-1 2 /T)' Fleisclier, lßoo, ß. (12 gr., Schrp.

17256. Pt. aut us. Querolus antiqua comoedia, mm-quam anteliac edita, qtiae in vetusto cod. ms. PlautiAulularia inscTibitur, nunc prim, a Pt. Daniele lucedonata et notis illustrata. Par., Rb. Steplianus, 1564, ß.Erste, seltne und schöne Ausg. dieses Stückes, dessenVf. unbekannt ist. Dass es nicht von Plautus sei, dessenNamen es in einem Ms. trägt, ist gewiss; und ebensounwahrscheinlich nennt Pareus den Gildas als Vf. NachFabricii bibl. lat. III, 328 wäre es von Vitalis Gallicus,von welchem aber wohl nur die elegische Paraphrasedesselben herrührt.

*17257. — Querolus s. Aulularia, ad Camerarii codi-cem vet. denuo collata. Eadem a Vitale Blesensi ele-giaco carmine Teddita et nunc prim, publicata. Addi-tne Pt. Danielis, Cr. Rittersbusii, Jani Gruteri notae.Ex typogr. Commelini, 1595, ß.

G Bll. Vorst, u. 114 3511 . Diese aus einem guten Ms. ver-besserte und mit der eleg. Paraphrase und zahlreichenNoten vermehrte Ausg. ist ebenfalls ziemlich selten undwerthvoller , wenn gleich weniger schön , als die vorige.— Dann unter Gildas Namen den drei Ausgg. des Plau-tus von Pareus, und anonym (doch blos nach dem Texteder m Ausg.) der Volpi’schen Ausg. des Plautus von1764 begedruckt.

1 7 2 38 - — memoratu digna Plauti dicta ex comoediisviginti a B0110 Accursio collecta et in compendium redracta. o. U. 11. J. (1474—76) , 4 -

Sehr selten, und von Panzer unrichtig Ger. de Lisa Pressebcigelegt. 100 Bll. mit 20 Zeilen und der Sign. A-E undA-H, mit röm. Schrift. Bl. 1 a ist ein Lagenregister,und die 3 folgg. SS. füllt ein Brief des Accursius an J.Meltius, aus welchem der obige Titel gezogen ist. Bl.Ai beginnen die Auszüge aus Amphitryo.

17259. — la comedia de Plauto, intitulada Menecli-mos, traduc. en lengua castellana. Anvers, Nucio,1555 , 12 -

17240. — commedie, volgarizzate da N. Eug. Ange-lio, col testo lat. Napoli, I 7 ß 5 — 84 , ß. 10 Bde,

17241. — comedia di Flauto , intitolata l’Ampliitrio-na, trad. dal lat. al volgare (in terze lime) per Pan-dolfo Colonutio. Ven., N. d’Aristotile, 1530, ß. —Comedia asinaria de Plauto, traducta de latin in vulgär(in terze rime) rapresentata adi XI. febraro del 1514.Ven., nel monasterio del S. Stephano, o.J., 4 - AuchVen., Pencio da I.ecco, 1523, ß. Ven., N. d’Aristotile,155 °, 8- EL veccliio avaro (Aulularia), trad. in versitoscani da Lisimbo Oristoniano (Lr. Guazzesi). Fir.,1747 od. 50, ß. Arezzo, 1751, ß. Pisa, 1765, 4. —Cassina, comedia di Plauto, trad. di lat. in volgareper Girol. Berrardo. Ven., N. d’Aristotile, 1 . 53 °, ß.— L’Epidica, comm. di Plauto, trasportata in versisciolti toscani con il testo lat. e alcune note da ItinaldoAngcllieri. Fir., Bonducci, 1759, 4 - — Comedia diPlauto novamente tradotta, intitolata Menccliini. Ven.,Pencio, 1523, ß. Auch Ven., N. d’Aristotile, 1530, 3,

_ Mustellaria, dal lat. al volgare tradotta per Geroni-

mo Berardo. Ven., N. d’Aristotile, 153°> 8 - —■ II Pe-nolo, comedia antica di Plauto nella cotnnnc lingualiovam. tradotta. Ven., Bindoni e Pasini, 1526, ß. AuchVen., N. d’Aristotile, 1550, ß. — II Pseudolo trad. inversi ital. Si aggiugne la traduzione d’alcimi idillj diTeocrito e di Mosco (da Gins. Torelli). Fir., Carat-toni, 1760» 8- . .

17242. — elLibro delbima edeigieta composto 1 nmada füippo brunellesclii eda Sex domeniclio da prato,o. o. U . J., 4 -

Diese sehr seltne erste Ausg. mit 24 auslauf. Zeilen undSign.» ohne Cust. und Seitenz,, ist nach Valli&re undSantander um 1476 gedruckt, könnte aber wohl auchdieselbe seyn, welche nach Fossi X. III. p. XXIII im J.14*35 aus der Druckerei des Klosters S. Jac. di Ripoli zuFlorenz erschien. Auch werden erwähnt: Geta e ßirria s

29